Γράφει η Αργυροπούλου Ναταλία
Η αγάπη δεν είναι γρίφος. Δεν είναι παιχνίδι υπομονής, ούτε ένα παζλ που πρέπει να λύσεις κομμάτι-κομμάτι για να καταλάβεις τι νιώθει ο άλλος.
Η αγάπη είναι ξεκάθαρη.
Δεν χρειάζεται αποκρυπτογράφηση, δεν σε αφήνει να αιωρείσαι ανάμεσα σε “ίσως”, “μπορεί” και “θα δούμε”. Δεν παίζει με τις ανασφάλειές σου, δεν σε κάνει να νιώθεις πως πρέπει να αποδείξεις την αξία σου για να την κερδίσεις.
Όταν κάποιος σε αγαπάει πραγματικά, το ξέρεις.
Το βλέπεις στα μάτια του, το ακούς στη φωνή του, το νιώθεις στις πράξεις του. Είναι εκεί. Χωρίς μισές παρουσίες, χωρίς αμφιβολίες, χωρίς σιωπές που ουρλιάζουν περισσότερα από τα λόγια.
Και όταν κάποιος δεν σε αγαπάει αρκετά, το ξέρεις και αυτό.
Το νιώθεις στις στιγμές που ψάχνεις επιβεβαίωση και δεν τη βρίσκεις. Στις φορές που λες στον εαυτό σου “ίσως να υπερβάλλω” για να καλύψεις την αδιαφορία. Στις μέρες που το “μαζί” μοιάζει περισσότερο με συμβιβασμό παρά με επιλογή.
Η αγάπη δεν μπερδεύει. Δεν σε κάνει να αμφιβάλλεις, δεν σε βάζει να ψάχνεις σημάδια και αποδείξεις.
Όταν σε αγαπάνε πραγματικά, δεν έχεις ερωτήσεις. Έχεις μόνο απαντήσεις.
