Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής
Δεν ζήτησα κάτι, πόσο μάλλον να το απαιτήσω…
Απλά σου έδειξα τα συναισθήματά μου.
Ξέρεις, είναι δύσκολο κάποιες φορές.
Τις περισσότερες.
Δεν κοιμάμαι καλά.
Έχω μήνες να κοιμηθώ.
Παλεύω με το βλέμμα σου, μες το σκοτάδι.
Τι νόημα έχει;
Παλεύω.
Ανάθεμά σε.
Παλεύω κάθε νύχτα, το πιστεύεις;
Σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι.
Τι έκανα και σε απογοήτευσα;
Είσαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα ‘θελα να απογοητεύσω…
Το κατάφερα όμως.
Σε απογοήτευσα.
Τι έκανα;
Πάντα υπήρξα ειλικρινής απέναντι στα συναισθήματά μου.
Σ’ αυτά που νιώθω.
Σ’ αυτά που κατάφερες να μου «προκαλέσεις»…
Δεν μπορώ να σου κρυφτώ.
Δεν θέλω να κρύβομαι πια.
Κατάλαβέ με.
Είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Δεν θέλω τίποτε.
Όλα τα θέλω.
Μου αρκεί να σε βλέπω στον ίδιο χώρο.
Ψέματα.
Να ξέρω ότι είσαι εκεί.
Ψέματα.
Δεν είναι όλα στο χέρι μου, ξέρω.
Αλλά όχι.
Όχι, δεν μου αρκεί.
Δεν μπορώ να σκεφτώ.
Τι έχω κάνει;
Ποιες κινήσεις;
Τι είδες και σ’ απογοήτευσα;
Δεν μπορώ να σκεφτώ.
Είμαι εδώ όμως.
Να μου πεις.
Πες μου…
Να σ’ ακούσω.
Δεν μπορώ να σκεφτώ.
Πραγματικά.
Είσαι ό,τι ομορφότερο μου συνέβη.
Πραγματικά.
Ό,τι ομορφότερο.
Ξαφνικά, μου συνέβη…
