Δεν θα μετρήσει πόσα έζησες.
Θα μετρήσει πόσο αγάπησες.
Με πόση ευγένεια στάθηκες.
Και με πόση χάρη είπες «ως εδώ».
Γράφει η Κική Μαυράκη
Δεν θα μετρήσει κανείς τα «όσα πρόλαβες».
Θα μετρήσουν μόνο τα «όσα ένιωσες».
Δεν είναι η ζωή σου τα “πολλά”. Είναι τα σωστά.
Οι στιγμές που δεν φιλτράρισες. Οι άνθρωποι που αγάπησες με καθαρή καρδιά, χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς στρατηγικές. Αυτοί που όταν μπήκαν, άναψαν φως. Κι όταν έφυγαν – γιατί κάποιοι φεύγουν – άφησαν πίσω μια ευχή, όχι μια κατάρα.
Θα μετρήσει η ευγένεια που κράτησες ακόμα κι όταν σε χτύπησαν. Η σιωπή σου αντί για εκδίκηση. Η αξιοπρέπεια εκεί που μπορούσες να γκρεμίσεις τα πάντα.
Θα μετρήσει το πώς κοίταξες τον άλλον την ώρα που σε αποχαιρετούσε. Και το αν ευχήθηκες μέσα σου «να είναι καλά», αντί για «να πληρώσει».
Και μετά; Μετά θα μετρήσει το πώς κατάφερες να λυτρωθείς από όλα όσα δεν σου ταίριαζαν. Από τα “πρέπει” που σε έκλειναν. Τις σχέσεις που σου ρουφούσαν το φως. Τους ρόλους που δεν σου πήγαιναν. Τους φόβους που σε κρατούσαν μικρό.
Θα είναι εκείνες οι φορές που έκανες βήμα πίσω από ανθρώπους που δεν ήξεραν να σε αγαπούν. Που δεν φώναξες για να πείσεις, δεν λύγισες για να παραμείνεις. Που έμεινες όρθιος, ακόμη κι αν όλα μέσα σου φώναζαν «μείνε».
Αυτό μετράει: πόσο αλήθεια αγάπησες, πόση αξιοπρέπεια κράτησες και με πόση ελευθερία είπες «ως εδώ».
Γιατί κανείς δεν ελευθερώνεται από κάτι, αν πρώτα δεν του πει με γενναιότητα: δεν σου ανήκω πια.
