Γράφει η Γεωργία Ντούνη
Σχέσεις βαρετές, ανιαρές και… ίδιες! Λουλούδια και δώρα φέρνουν όλοι. Γιατί δε δίνεις στον εαυτό σου τη δυνατότητα να ζήσει τον έρωτα; Δε θες να κάνεις όλες αυτές τις «βλακείες» των ερωτευμένων; Δε θες η καρδούλα σου να χτυπάει δυνατά κάθε φορά που τον βλέπεις;
Δε νιώθω την ανάγκη να μείνω σε κάτι που «καλύπτει» το κενό της μοναξιάς μου και της συντροφικότητας. Χρειάζομαι να ζήσω τον έρωτα όπως μου αξίζει. Δε θέλω να μου μείνει απωθημένο…
Θέλω να τρέξω στις παραλίες μες το καταχείμωνο. Να καθυστερήσω σε όλα τα ραντεβού μου γιατί απλά δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε. Να δώσουμε πολλά «τελευταία» φιλιά πριν τη δουλειά. Να στείλουμε σαχλά μηνυματάκια μες τη μέρα. Να κρατηθούμε χέρι-χέρι και να γελάσουμε με αστεία που μόνο εμείς καταλαβαίνουμε.. Να πιούμε μπύρες κάτω από το φεγγάρι και να κάνουμε όνειρα για το μέλλον. Να χορέψουμε ξυπόλητοι στο μπιτς μπαρ, οι δυο μας, σα να μην υπάρχει άλλος κόσμος.
Δεν έχει σημασία η ηλικία. Η μαγεία υπάρχει στα 20, στα 30, στα 40, στα 50, στα 60. Στην τελική στον απολογισμό της ζωή μου θα βρω στιγμές στην προσωπική μου ζωή που υπήρξα πραγματικά χαρούμενη, που μοιράστηκα τη ζωή μου, που ρίσκαρα και έζησα.
Δε θέλω να «βολευτώ» σε κάτι μόνο και μόνο για να μην είμαι μόνη. Θέλω να γεμίσει η ζωή μου μαγεία. Θέλω να ερωτευτώ, κι ας ξέρω πως το να συμβιβαστώ είναι πιο εύκολο. Ξέρεις, ναι, πάντα υπάρχει η πιθανότητα να πληγωθείς. Ε και τι έγινε; Οι συμβιβασμοί όταν γίνονται στα συναισθήματα φέρνουν μόνο δυστυχία, κι αυτή ναι θα σε ακολουθεί για πάντα. Τι νομίζεις πως αν είσαι «σοβαρός» στον έρωτα είσαι ώριμος και «μεγάλος»; Κάνεις λάθος. Η προσωπική σου ζωή δε γίνεται να είναι σοβαρή, άσε την επαγγελματική σου να είναι…
Στην τελική ναι, δε θέλω να συμβιβαστώ, θέλω να μαγευτώ, να ερωτευτώ. με κάθε κόστος…
