Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου
Γυναίκα. Λέξη ουσιαστικό. Γένους θηλυκού.
Γυναίκες. Πλάσματα φτιαγμένα με δύναμη και αντοχή.
Δεν γεννιούνται με αυτά. Πασχίζουν καθημερινά να τα αποκτήσουν. Να σταθούν στα πόδια τους και να υψώσουν το κεφάλι. Να λογαριάζονται ως ίσες.
Γυναίκες που ερωτεύονται. Γίνονται θυελλώδης άνεμος, που τα παρασέρνει όλα στο πέρασμά του. Δίνονται και δίνουν, δίχως να μετράνε. Ορμάνε στον έρωτα με θάρρος, έτοιμες να διεκδικήσουν το ταίρι τους. Κι αν πέσουν και φάνε τα μούτρα τους, εκείνες συνεχίζουν. Συνεχίζουν, γιατί έχουν μάθει πως κάθε φορά που πέφτεις πρέπει να σηκώνεσαι. Να σηκώνεσαι πριν περάσουν και σε ποδοπατήσουν.
Γυναίκες που γίνονται μάνες. Εργαζόμενες μητέρες, που τρέχουν για να τα βγάλουν πέρα με τις υποχρεώσεις. Γυναίκες πολεμίστριες. Δεν παλεύουν πλέον για τις ίδιες, αλλά για το παιδί τους. Αυτό το σπλάχνο, που δεν το κουβαλάν απλώς για 9 μήνες, αλλά βρίσκονται δίπλα του σαν φύλακες άγγελοι για όλη του τη ζωή. Είναι επαγγελματίες. Επαγγελματίες μαγείρισσες, δασκάλες και ψυχολόγοι. Επαγγελματίες που δεν παίρνουν ρεπό ούτε μία ημέρα.
Οι γυναίκες είναι οι καλύτερές μας φίλες. Πως θα άντεχες χωρίς εκείνες; Τις γνωρίζεις χρόνια και ακόμη δεν τις χορταίνεις με τίποτα. Βρίσκονται πάντα δίπλα σου με ένα απλό τηλεφώνημα. Σε γνωρίζουν καλύτερα από όλους όσους πέρασαν από τη ζωή σου. Φίλες που θα γελάσουν με την χαρά σου και θα σε αγκαλιάσουν στις λύπες σου. Οι φίλες είναι τα καλύτερα μεθύσια σου.
Γυναίκες αδερφές, θείες, γιαγιάδες. Γυναίκες δασκάλες, φαρμακοποιοί, πωλήτριες. Γυναίκες με μαντήλες, με κινητικά προβλήματα, με «παραπανίσια» κιλά, αλλά πάνω από όλα γυναίκες με φωνή! Με φωνή που μπορεί να αλλάξει όλο τον κόσμο…
Άνθρωποι που πάλεψαν για να διεκδικήσουν δικαιώματα, αλλά γεννήθηκαν με τις υποχρεώσεις. Καθημερινές ηρωίδες. Ηρωίδες που χρειάζονται μόνο αγάπη και σεβασμό.
Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες αυτού του κόσμου!
