Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Όταν χαράζει στο Αιγαίο, ο νους ηρεμεί και τρέχει σε ανθρώπους και πράγματα που λείπουν.
Αν με ηρεμεί κάτι μετά τη θάλασσα είναι το γέλιο και το βλέμμα σου.
Είναι που η φωνή σου και ο τρόπος που κάθε φορά μου μιλάς γαληνεύουν και τις πιο άσχημες φουρτούνες μου.
Είναι που μπορώ να σου πω λίγα και να καταλάβει ς πολλά.
Είναι που δίχως δεύτερες σκέψεις μπορώ να σου πω τα πάντα
Είναι που όταν σε χρειάζομαι είσαι πάντα εκεί.
Είναι που πάντα θα μου βρεις μονοπάτι για να περπατήσω
Είναι που το “κοριτσάκι μου ” κάθε φορά με τον τρόπο που το λες και γκρεμίζει μεμιάς όλα τα αρνητικά του κόσμου
Είναι που αν είχα τρεις ευχές η μία σίγουρα θα ήταν να είσαι πάντα κοντά μου.
Πάντα…
