Γράφει η Γεωργία Ντούνη
Γιατί να κλείσω την πόρτα μου;
Γιατί να περιορίσω κάποιον με το ζόρι;
Γιατί να αρκεστώ σε κάποιον που δε θέλει να μείνει;
Με αγαπάω
Ξέρω που βρίσκομαι, το χώρο μου, το μέρος μου
Είναι ανοιχτό να μπεις, να το δεις κι αν σου αρέσει να μείνεις
Μη περιμένεις να σε πιέσω, να σε «αλυσοδέσω», να προσπαθήσω να σε κρατήσω σε κάτι που ίσως πραγματικά δε θες
Αν δεν είναι αμοιβαίο αγάπη μου, δεν έχει νόημα
Ό,τι και να κάνω
Όσες πόρτες και να κλείσω
Όσα λουκέτα και να βάλω
Το μόνο που θα καταφέρω είναι μία δυστυχισμένη ζωή
Είμαι καλά
Δεν έχω ανάγκη να περιορίσω κανέναν
Μπορείς να μείνεις αν θες
Αλλά και αν θες να φύγεις, η πόρτα είναι εκεί
Μπορείς να φύγεις αν θες…
