Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Συναίσθημα, μια λέξη, χίλιες αισθήσεις.
Συναισθηματικοί άνθρωποι, γεμάτοι χρώματα, αρώματα, ψηλά αλλά και χαμηλά πετάγματα.
Μαθημένοι στα χαμηλά, για να μπορούν με ανοιχτά χέρια και ψυχή να υποδεχθούν και τα ψηλά,
τα όμορφα.
Ταπεινοί. Γειωμένοι.
Πατούν καλά στην Γη κι ας είναι αερικά.
Λίγο τρελοί που ακόμα στις μέρες μας με όλο το χάος, πιστεύουν ακόμα.
Στην ζωή; Στον άνθρωπο;
Στο ότι πραγματικά δεν είμαστε τυχαία εδώ;
Στην αγάπη; Στην δύναμη του ανθρώπου;
Στην ικανότητα για αλλαγή;
Όπου και να πιστεύουν, πιστεύουν ακόμα.
Με πάθος. Με ζωντάνια. Με ενέργεια.
Με την ψυχή τους ολόκληρη.
Δυναμικοί μα και ευαίσθητοι, τρυφεροί.
Λογικοί μα και βαθιά ρομαντικοί.
Δικοί μου άνθρωποι.
Συναισθηματικοί.
Άνθρωποι που όταν αγαπήσουν κάτι, μένουν.
Μένουν να το ζήσουν, να το παλέψουν, μαζί.
Αγαπούν πολύ.
Μια ιδέα, ένα προτζεκτ, έναν φίλο, έναν σύντροφο, ένα σκυλί, ένα παιδί, μια ταινία, ένα τραγούδι, ένα ηλιοβασίλεμα.
Πιστοί άνθρωποι. Ζεστοί και δοτικοί.
Παλεύουν για το πιστεύω τους μέχρι τελευταίας ρανίδας κι ό,τι βγει.
Και όπου βγει. Αν βγει.
Μέσα τους, ξέρουν πάντα, ότι θα κοιμηθούν καλά το βράδυ.
Κι άσε τον κόσμο να λέει!
