-Να σου δώσω έρωτα;
-Δώσε μου!
-Είναι βρώμικος…
-Δώσ’ τον μου βρωμισμένο!
-Να μαντέψω θέλω…
-Μάντεψε.
-Θέλω να ρωτήσω ακόμη…
-Ρώτησε!
-Ας υποθέσουμε ότι χτυπώ…
-Θα σου ανοίξω!
-Ας υποθέσουμε ότι σε καλώ…
-Θα έρθω!
-Κι αν σε περιμένει συμφορά;
-Στη συμφορά!
-Κι αν σε ξεγελάσω;
-Θα σε συγχωρήσω!
-«Τραγούδα!» θα σε προστάξω…
-Θα τραγουδήσω!
-Κλείσε την πόρτα σου στον φίλο…
-Θα την κλείσω!
-Θα σου πω: σκότωσε!
-Θα σκοτώσω!
-Θα σου πω: πέθανε!
-Θα πεθάνω!
-Κι αν πνιγώ;
-Θα σε σώσω!
-Κι αν πονάς;
-Θα υπομένω!
-Κι αν άξαφνα – τοίχος;
-Θα το μεταφέρω!
-Κι αν – κόμπος;
-Θα τον κόψω!
-Κι αν εκατό κόμποι;
-Και τους εκατό!
-Να σου δώσω έρωτα;
-Έρωτα!
-Δεν πρόκειται!
-Γιατί;
-Γιατί δεν αγαπώ
Τους σκλάβους.
1969 Ρόμπερτ Ροζντέστβενσκι, Να σου δώσω έρωτα;
