Γράφει η Μαρία Κυπραίου
Αν σε συναντούσα τυχαία στο δρόμο μια μέρα, θα σου έλεγα για όλα εκείνα που παλεύουν μέσα μου από τη στιγμή που έφυγες, θα σε κοίταγα στα μάτια, μα στην ουσία δεν θα έβγαινε μιλιά.
Οι λέξεις μου θα έφευγαν και το στόμα δεν θα άνοιγε. Μετά θα τραβάγαμε χωριστούς δρόμους.
Αν σε συναντούσα θα σου μίλαγα ευθέως για όλα όσα έκανα λάθος, για τις στιγμές που έφταιξα. Δεν θα σου μίλαγα για τα λάθη σου, ελπίζω ότι τα κατάλαβες. Το κεφάλι μου δεν θα το έσκυβα ούτε για ένα δευτερόλεπτο, γιατί αν έμαθα κάτι μετά το χωρισμό μας είναι να είμαι ειλικρινής, όσο κι αν πονάει.
Αν σε συναντούσα τυχαία σε κάποιο δρόμο, θα σου μίλαγα για όσα γυαλιά σπάσανε σε χίλια κομμάτια και με κόβουνε μέρα με τη μέρα πιο πολύ και πιο βαθιά. Θα σε κοιτούσα τόσο έντονα για να καταλάβεις τον πόνο που κρύβω μέσα μου τόσο καλά, όλο αυτό τον καιρό.
Αχ και να ένιωθες έστω για μια στιγμή όλα εκείνα που φουντώνουν την ψυχή και ματώνουν την καρδιά. Μακάρι να καταλάβαινες όλα εκείνα που πονάνε. Σε κοιτάζω στα μάτια μα δεν μιλάω…
Χάθηκαν τα λόγια μου μέσα στα μάτια σου. Πονάς και εσύ το ίδιο, το βλέπω και το νιώθω. Πονάς και είσαι θυμωμένος αλλά δεν μιλάς. Δεν μιλάς ούτε εσύ αλλά γιατί; Γιατί με κοιτάς με αυτό το βλέμμα που πονάει; γιατί με αυτό το βλέμμα που σκοτώνει;
Αν σε συναντούσα τυχαία σε κάποια απόμερη παραλία, από εκείνες που μόνο εγώ και εσύ θα πηγαίναμε , μακριά από αδιάκριτα βλέμματα και ανθρώπους, θα έτρεχα στην αγκαλιά σου. Θα σε αγκάλιαζα τόσο σφιχτά για να μην ξαναφύγεις ποτέ. Θα με φίλαγες με τέτοιο πάθος που δεν έχεις ξαναφιλήσει καμία. Θα κυλιόμασταν στην υγρή άμμο και τότε τίποτα δεν θα ήταν όπως παλιά.
Όλα τα λόγια του κόσμου θα χάνανε τη σημασία τους γιατί σε εκείνη τη στιγμή το πάθος θα υπερίσχυε. Τότε το μόνο που θα σου έλεγα θα ήταν να το πάρουμε από τη αρχή και αν αξίζει θα κρατήσει.
Αν σε συναντούσα τυχαία σε κάποιο φανάρι θα γύριζα το κεφάλι μου από άλλη μεριά. Δεν θα ήθελα να σε ξαναδώ ποτέ μου, για όλα όσα έκανες και για τον πόνο που προκάλεσες.
Αν όμως σε συναντούσα τυχαία πάλι, σε κάποιο μπαρ, έτσι μεθυσμένη από το ποτό θα ερχόμουνα κοντά σου και θα σου ζήταγα ένα χορό. Μετά το χορό θα σου έλεγα να ξεκινήσουμε από την αρχή, η μέρα εκείνη να είναι η αρχή της ζωής μας, η μέρα που σε γνώρισα σε εκείνο το μπαρ και η μέρα που με ερωτεύτηκες…
Να το ξαναπάρουμε λιγάκι από την αρχή μήπως τελικά βρούμε στεριά…
