Γράφει ο συγγραφέας, Δημήτρης Νομικός
Όταν είσαι απών και μακριά από την τωρινή σου στιγμή:
-Τρώγοντας δεν χορταίνεις, γιατί αυτό που πεινάει είναι το συναίσθημα.
-Δεν γεμίζεις με το να αγαπάς, γιατί αυτό που ψάχνεις είναι το να αγαπιέσαι.
-Δεν ησυχάζεις μέσα στη γαλήνη, γιατί σε νοιάζει να έχεις δίκιο.
-Χάνεις τη μέρα, επειδή μαζεύεις τίτλους κοινωνικής αναγνώρισης.
-Δεν καταλαβαίνεις το “απολαμβάνω”, γιατί προηγείται το “συλλέγω”.
-Εγκαταλείπεις την προσωπικότητα για χάριν της ατομικότητας.
-Η αγωνία του μέλλοντος έχει μεγαλύτερη ισχύ από την ευεργετικότητα του ύπνου.
-Ο φόβος από αφηρημένη έννοια, αποκτάει σάρκα και οστά.
-Η ανάγκη για αποδοχή διαμορφώνει τον χαρακτήρα και προκαλεί ασθένεια.
-Το παρελθόν δεν είναι ένα σημείο από το οποίο προέρχεσαι, αλλά μια βαριά αλυσίδα στα πόδια που την κουβαλάς μαζί σου.
-Δεν ακούς, γιατί υπερισχύει η προβολή σου.
-Δεν γελάς, για να μην χαρακτηριστείς.
-Σε ένα σύμπαν που συνεχώς μεταβάλλεται, δεν ανακαλύπτεις γουρλώνοντας από χαρά τα μάτια, γιατί βολεύεσαι να υποθέτεις.
-Δεν μπορείς να εκφράσεις την αλήθεια σου, γιατί ζεις με τα πάθη σου.
