Posts by tag

Χρήστος Παναγιωτόπουλος

55 posts
View Post

Ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Σε έναν κόσμο, επιθυμώ να καταγγείλω συναισθήματα που άρπαξες φεύγοντας.Όνειρα που γεννήθηκαν πρόωρα, πνιγμένα στη σιωπή σου.Σαν τα ψηλόλιγνα βουνά, η ματαιοδοξία περικυκλώνει την ψυχή μου,…
View Post
Share
View Post

Όσο όλα γίνονται εύκολα, τόσο η αγάπη γίνεται σπάνια.

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Με μια ματιά ξεκινά να γράφεται η ιστορία. Σε ένα κομμάτι καλοκαιριού μέσα στην καρδιά του χειμώνα που διανύει η ανθρωπότητα. Την αγνότητα της αγάπης όλοι…
View Post
Share
View Post

Η αγάπη των Χριστουγέννων

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Το ξεθωριασμένο καθημερινό φόρεμα της συνήθειας πετάνε οι μέρες από πάνω τους. Ντύνονται με το ελπιδοφόρο συναίσθημα της αναγέννησης. Πάνω στο χιονισμένο τοπίο της χαράς, η…
View Post
Share
View Post

Πολλοί θα σε πουν τρελό…

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Προτιμώ τους τρελούς που διασχίζουν μοναχοί δρόμους στρωμένους, από βαθιές επιθυμίες. Που τραγουδούν και χορεύουν κάτω απ’ τα φώτα του δικού τους ήλιου, όσο εσύ τους…
View Post
Share
View Post

Είσαι το πάντα μου που πέρασε, που ήρθε και δεν έχει έρθει ακόμη.

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Είσαι το πάντα μου που πέρασε, που ήρθε και δεν έχει έρθει ακόμη. Όταν το γκρίζο σκεπάζει την σκέψη μου και οι πρώτες σταγόνες αφήνονται ελεύθερες,…
View Post
Share
View Post

Δύσκολο ταξίδι ο χωρισμός..

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Υπάρχουν ταξίδια όχι όπως αυτά των διακοπών που πραγματοποιούν οι ερωτευμένοι, στοιβάζοντας σε μία μεγάλη βαλίτσα την ευτυχία τους, που μόλις πιάσουν λιμάνι αποθανατίζουν την αγάπη…
View Post
Share
loveletters, lovenmore, ερωτας, σχεσεις, ψυχολογια
View Post

Κάθε φορά που βρέχει σε θυμάμαι

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Κάθε φορά που ο ουρανός μελαγχολεί, σε σκέφτομαι.Αυτή η πρόσκαιρη σιγή, προτού ξεσπάσουν τα συναισθήματά του μέσα στα απομακρυσμένα, φωτεινά βλέμματα του θυμού, πόσο με θλίβει.Νιώθω…
View Post
Share
View Post

Πλέον περισσεύεις από κάθε επιλογή μου.

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Γυρίζω τις πλάτες μου σε κάτι σκουριασμένα καλοκαίρια που έπαιζες με το αλάτι της θάλασσας πάνω στις πληγές μου.  Γιατί η αλήθεια πονάει όσο και αυτό.…
View Post
Share
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα