Τα ανείπωτα “σ’ αγαπώ”
Γράφει η Ζωή Αρχοντάκη Δεν είπα ποτέ ψέματα για το πώς ένιωθα.Μόνο σιώπησα.Ίσως γιατί δεν ήθελα να το παραδεχτώ ούτε στον εαυτό μου.Ίσως γιατί ήξερα πως εκείνη η στιγμή που…
Share
Writing Lab
786 posts
Νομίζεις πως είναι δύσκολο να γίνει η σκέψη.. συναίσθημα; Να εκφραστείς; Οι λέξεις υπάρχουν ήδη μέσα σου, και στο writing lab τις δουλεύουμε, τις κατακτούμε και τις ελευθερώνουμε!
Δεν είναι έπαρση. Είναι αξιοπρέπεια.
Γράφει η Νίκη Σταματοπούλου Όχι, δεν θα μπω στο παιχνίδι σου.Δεν θα χορέψω στους κανόνες που έφτιαξες για να νιώθεις δυνατός.Δεν είμαι πιόνι σε σκακιέρα που αλλάζεις όταν βαριέσαι.Κι όχι,…
Share
Όσοι σου είπαν να «προσέχεις», μάλλον δεν ερωτεύτηκαν ποτέ αληθινά.
Γράφει η Ράνια Σταθάκη Ο έρωτας δεν είναι ποτέ σίγουρος.Κι όσοι σου είπαν να «προσέχεις», μάλλον δεν ερωτεύτηκαν ποτέ αληθινά.Γιατί ο έρωτας είναι βουτιά, όχι περπάτημα στην άμμο.Είναι εκείνη η…
Share
Να με κρατάς όταν όλα σωπαίνουν
Γράφει η Αντωνία Χατζηγιάννη Δεν θέλω μεγάλες δηλώσεις.Θέλω πράξεις.Εκείνες τις μικρές, τις καθημερινές, που δεν χρειάζονται υποσχέσεις για να μετρήσουν.Να με κρατάς όταν όλα σωπαίνουν.Όταν δεν υπάρχουν λόγια, όταν κουράζεται…
Share
Οι κομπλεξικοί άνθρωποι έχουν πάντα άδειες αγκαλιές
Γράφει η Μαργαρίτα Ζερβού Ξέρεις ποιο είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου;Όχι ο θυμωμένος, ούτε ο ψεύτης.Ο κομπλεξικός. Αυτός που δεν αντέχει να βλέπει κανέναν να λάμπει λίγο παραπάνω από…
Share
Σε κουβαλάω ακόμα..
Γράφει η Αγγελική Μεταξά Δεν ξέρω γιατί σου γράφω. Ίσως γιατί δεν έχω πια πού να βάλω όλα αυτά που δεν ειπώθηκαν. Ίσως γιατί ό,τι κι αν κάνω, όποιον κι…
Share
Τελείωσε το “δώσε”, αγάπη μου
Γράφει η Χατζηγιάννη Αντωνία Ζητούσες συνέχεια. Ευκαιρίες, αποδείξεις, υπομονή. Ζητούσες να περιμένω, να πιστεύω, να συγχωρώ. Και κάθε φορά που έλεγα «εντάξει, αυτή θα είναι η τελευταία», έβρισκες τρόπο να…
Share
Άντε κορίτσια, να ζήσουμε λίγο
Γράφει η Μαργαρίτα Ζερβού Άντε κορίτσια, φτάνει. Τον κλάψαμε, τον πονέσαμε, τον αποθεώσαμε, τον καταραστήκαμε και τον ξανακλάψαμε για επιδόρπιο. Μας έμεινε το δάκρυ συνήθεια. Το φοράμε σαν άρωμα και…
Share
Έναν καφέ, με δυο σταγόνες όνειρα
Γράφει η Ιωάννα Παυλίδου Είχα τελειώσει, ξέρεις. Είχα βάλει τελείες, σημάδια, υποσημειώσεις και ξεκαθαρίσματα. Είχα κάνει γενική καθαριότητα μέσα κι έξω μου. Είχα πετάξει ό,τι δεν μου ταίριαζε, είχα ξεσκαρτάρει…
Share
Δεν είχες αλήθειες να μου πεις
Γράφει η Εύα Καρρά Δεν είχες αλήθειες να μου πεις, κι εγώ είχα πια κουραστεί να ψάχνω για ίχνη τους μέσα στα μισόλογά σου. Είχα βαρεθεί να διαβάζω πίσω από…
Share
