LOVE

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Και σκέφτομαι κι εγώ με αυτό το μυαλό μου, που δεν σταματάει να δουλεύει, πόσο γυμνοί είμαστε τελικά. Γυμνοί από βλέμμα, γυμνοί από γνώσεις, γυμνοί από…

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ησύχασε! Σκούπισε τα δάκρυά σου και προσπάθησε να ηρεμήσεις. Ξέρω! Δεν είσαι η μόνη. Καταλαβαίνω. Αλλιώς την είχες φανταστεί τη ζωή σου. Αλλιώς την ονειρευόσουν. Με…

Γράφει η Ελένη Σάββα Τις προάλλες, κοίταζα ένα δέντρο. Ήταν τόσο όμορφο. Πίσω του το χρώμα του ουρανού, έκανε το τοπίο μαγικό. Χαμογέλασα. Μια συνηθισμένη μέρα ήταν, τίποτα το σημαντικό!…

Γράφει η Ντέμη Καργάτζη – Έλα ξάπλωσε στο πίσω κάθισμα να ξεκουραστείς. Θα οδηγήσω εγώ σήμερα. – Ευτυχώς που έχω κι εσένα. Είμαι χάλια οδηγός, για τίποτα δεν κάνω πια.…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Δεν ήρθα σ’αυτόν τον κόσμο, για να νικηθώ. Να νικήσω ήρθα τον πόνο, την οργή που ξεσκίζει τις σάρκες, τον θυμό που φουντώνει στην ψυχή. Να…

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου “Η γη πάντα σκληραίνει μετά τη βροχή” λέει μια ιαπωνική παροιμία. Μια φράση με πολύ αλήθεια συμπυκνωμένη σε λίγες λέξεις. Όπως το χώμα σκληραίνει μετά τη…

Γράφει η Πράξια Αρέστη Φθινοπώριασε… πεζοδρόμια ντυμένα με καφέ και κίτρινα φύλλα, δρόμοι υγροί σαν τα μάτια μου και ένα ψυχρό αεράκι που επιβάλλει πια ζακέτα. Άργησε το φθινόπωρο να…

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όταν όλα μέσα σου φωνάζουν εκείνο το όνομα που δε λέει να φύγει ακόμα από τη μνήμη σου, όταν ο καιρός περνάει και εσύ ακόμα σκέφτεσαι…

Γράφει η Γεώρα Ξέρεις ποιο είναι το πιο όμορφο κομπλιμέντο που μπορεί να σου κάνει κάποιος ; Να σου πει «Με κάνεις και γελάω!» Είναι ότι πιο τρυφερό, αληθινό και…