LOVE

Γράφει η Αστέρω Υπάρχουν άνθρωποι που σου δείχνουν από την πρώτη στιγμή ποιοι είναι. Απλώς εμείς δε θέλουμε να το δούμε. Ελπίζουμε ότι με τον καιρό θα αλλάξουν, ότι θα…

Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Αν με ρώταγαν πού θέλω να ξημερώσω, θα μπορούσα να πω ένα νησί με χρυσαφένιες παραλίες, ή μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ. Θα μπορούσα να…

Γράφει ο Πάνος Θεοδώρου Ξέρεις τι με βασανίζει κάποιες νύχτες; Όχι οι φωνές. Όχι οι πόρτες που έκλεισαν. Οι σιωπές. Αυτές οι σιωπές που κάθονται μέσα στο στήθος και πιέζουν,…

Γράφει ο Θοδωρής Δουμάνης Φοβάμαι …Μήπως το αύριο θολό κι απρόσμενοΣυμβιβαστεί στο πρόχειροΜήπως και έρθει κάτι ατέλειωτοΚαι σιωπηλά… όπως το κύμα με γκρεμίσει! Ποιος ξέρει πόση δύναμηΜπορεί να κρύψει η…

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ξέρω έναν άντρα που του έμαθαν κάποτε πως το κλάμα είναι αδυναμία.Πως οι άντρες δεν πρέπει να λυγίζουν, δεν πρέπει να δείχνουν ότι πονάνε, δεν πρέπει…

Γράφει ο Μιχάλης Στεφανίδης Εγώ πίστεψα ότι μπορούσαμε.Ότι αυτό το “εμείς” που χτίζαμε πάνω σε βλέμματα και νύχτες χωρίς τέλος, θα κρατούσε. Ότι δεν ήταν άλλη μια ιστορία απ’ αυτές…

Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος Κάθε φορά που ο ουρανός μελαγχολεί, σε σκέφτομαι.Αυτή η πρόσκαιρη σιγή, προτού ξεσπάσουν τα συναισθήματά του μέσα στα απομακρυσμένα, φωτεινά βλέμματα του θυμού, πόσο με θλίβει.Νιώθω…

Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Κανένας νορμάλ άνθρωπος δεν νιώθει ότι η αγάπη τον “πνίγει”. Ειδικά, όταν μιλάμε για τη σημερινή εποχή που βασιλεύει η βία, η σκληρότητα, η απανθρωπιά αλλά…