Μετανιώνω που σε άφησα να πιστέψεις ότι δεν μπορώ χωρίς εσένα.
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν ξέρω αν φταίει ο τρόπος που σε κοίταζα. Αν φταίνε οι λέξεις που σου είπα όταν ακόμα πίστευα ότι ήσουν τα πάντα για μένα. Ίσως…
Share
LOVE
12167 posts
Οι δειλοί, δεν ερωτεύτηκαν ποτέ… και οι γενναίοι δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν στο “μαζί”, στο “εδώ” και στο “τώρα”
Δεν ήμουν απλώς μια ιστορία, ήμουν το τέλος που δεν έγραψες ποτέ.
Γράφει η Καίτη Αγγελιδάκη Δεν ήμουν μια στάση, ένα πέρασμα. Ήμουν κάτι που ξεκίνησες με πάθος, με εκείνη την ένταση που μοιάζει ασταμάτητη, κι όμως ποτέ δεν κατάφερες να ολοκληρώσεις.…
Share
Κι αν “σ’αγαπάω” δεν άκουσα ποτέ, το ένιωθα κάθε στιγμή..
Γράφει η Δανάη Χριστοδούλου Δεν χρειάζονται πάντα λέξεις για να καταλάβεις. Μερικές φορές, το «σ’ αγαπάω» κρύβεται σε πράγματα που δεν λέγονται αλλά γίνονται. Στις μικρές κινήσεις που δεν φαίνονται…
Share
Δεν γίνεται δύο πρώην εραστές να παραμείνουν φίλοι..
Γράφει η Κική Γ. Όταν δυο άνθρωποι ερωτεύονται, τη συνέχεια του έργου ορίζει το καλό σεξ. Στη συνεύρεση αυτή του ενός κορμιού με το άλλο, στο όνειρο που πλέκει το…
Share
Άντρας είναι αυτός που δεν προσβάλει την αλήθεια, την αξιοπρέπεια και την μπέσα..
Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου Νομίζω ήρθε η ώρα η “θεία Σοφία” να σου μιλήσει για το τι σημαίνει «άντρας», γιατί έχεις την εντύπωση πως επειδή κρέμεται κάτι εκεί ανάμεσα στα…
Share
Χωρίζουν οι άνθρωποι, κι ας μην βγάζει κανένα νόημα το γιατί»
Γράφει η Γεώρα Και χωρίζουν οι άνθρωποι. Και κάποιες φορές δεν βγάζει κανένα νόημα το γιατί χωρίζουν. Απομακρύνονται. Τους “τρώει” η σιωπή. Τους “τρώνε” οι φοβίες και τα παλιά τους…
Share
Το πιο επικίνδυνο παιχνίδι είναι να με ερωτευτείς.
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Δεν στο λέω για να σε τρομάξω. Ούτε για να σε προειδοποιήσω. Αλλά αν με ερωτευτείς, πρέπει να ξέρεις. Εγώ δεν είμαι εύκολη υπόθεση. Δεν θα…
Share
Για ένα σου βλέμμα και ένα φιλί..
Γράφει η Μαριάννα Βασιλείου Για ένα σου βλέμμα και ένα φιλί. Ξεχνάω τις μέρες που δεν ήσουν εδώ κι αλλάζω εγώ, μα στη διαδρομή πάλι εσένα συναντώ. Θα μπορούσα να…
Share
Είσαι ανάσα που είχα ξεχάσει, πως χρειαζόμουν.
Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Η περιπλάνηση σε αυτό τον κόσμο τον άνοστο ήταν για καιρό γεμάτη πληγές και νύχτες ατελείωτες κυνηγώντας σκιές και ελπίδες χωρίς να ξέρω τι και ποιον…
Share
Χαμογέλα πολύ, για το τώρα σου..
Γράφει η Ματίνα Νικάκη – MaGio Μία άδεια καρέκλα μέσα σ’ ένα σπίτι, τα φωτεινά Χριστούγεννα αλλάζουν μορφή μέσα στις ψυχές των ανθρώπων. Γίνονται πιο μουντά, πιο βαριά, πιο αμίλητα.…
Share
