LOVE

Γράφει η  Αναστασία Θεοφανίδου. Γιατί γίναμε έτσι; Αυτό με ρωτάω συνέχεια τόσο καιρό που λείπεις. Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε. Ίσως μια μικρή μελαγχολία. Ο καιρός είναι μουντός κι εγώ…

Γράφει η Μαρία Σουργιά. Μάθαμε από μικροί να κατηγορούμε την κοινωνία, τις κυβερνήσεις, τους συνανθρώπους μας, τους άλλους γενικότερα, γι’ αυτά που ζούμε. Σαν φυσικά όρια δεχόμαστε εκείνα που πιστεύουμε ότι…

Γράφει η Θεοδώρα Μαρία Βένου. Η θλίψη που φωνάζει είναι ανώριμη. Σαν τα μωρά παιδιά, κλαίει γοερά μέχρι να της κάνεις τα χατίρια μήπως κι ησυχάσει λιγάκι. Τρέφεται απ’ την…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Σήμερα το δωμάτιο έχει πλημμυρίσει από την απουσία σου. Μια απουσία που μου κατασπαράζει ότι ανασαίνει μέσα μου. Μετά από τόσες ημέρες κατάφερα να γυρίσω στα…

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Στέρεψα. Δεν μπορώ άλλον έρωτα, δεν θέλω να τον κυνηγήσω άλλο. Κουράστηκα. Όλη αυτή η ατέλειωτη αναζήτηση ενός “ιδανικού” που δεν υπάρχει ή τουλάχιστον δεν υφίσταται…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Loading… Η φάση που δεν ξέρεις τι σου συμβαίνει. Η φάση που ότι κι αν συμβεί το επεξεργάζεσαι μέσα στο μυαλό σου μέχρι το κεφάλι σου…

Γράφει η Κωνσταντίνα Χνάρη Και που σου στέρησαν τα όνειρα, έπρεπε εσύ να τα στερηθείς; Λες κι είναι τα όνειρα πράγματα χειροπιαστά κι εμπορεύσιμα και πιάστηκες τώρα κι εσύ από μια…

Γράφει η Νεφέλη Αρδίττη Το να χάνεις ανθρώπους απ’ τη ζωή σου είναι αναπόφευκτο. Έχει συμβεί σε όλους μας κι όλοι έχουμε να θυμηθούμε πρόσωπα που κάποτε ήταν μάτια κι…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Ρόδο κόκκινο του ανέμου μες στον κάμπο φυτεμένο, δείξε μου κι εσύ το δρόμο μες στων σχέσεων το χρόνο. Πέρασες άνεμους πολλούς, μέσα σε δύσκολους καιρούς.…

Γράφει η Βάλια Κ. Είναι κάποιες συζητήσεις που ξεκινάνε από το πουθενά και γίνονται τα πάντα. Χωρίς να τον ξέρεις τον άλλον χρόνια ή να έχεις πιει μαζί του τον…