LOVE

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Το ξυπνητήρι χτυπάει ακριβώς στις επτά όπως κάθε πρωί. Τα μάτια μου ανοίγουν με δυσκολία, το κλείνω και γυρνάω από την άλλη. Μα γιατί να ξυπνήσω…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Ποιό είναι το όριο της ανοχής; Αν ρωτάτε εμένα, θα σας πω πως δεν έχω την παραμικρή ιδέα. Όχι αλήθεια δεν ξέρω. Μπορώ να ανεχτώ τα…

Χωρίσαμε τόσο άσχημα που ακόμη κι οι φίλοι μας απόρησαν πού πήγε ξαφνικά τόση αγάπη. Αλλά δε βαριέσαι, έτσι είναι οι χωρισμοί, χαράζονται από ξεφτίλα, ανοησίες και πόνο αβάσταχτο. Όλοι…

Το σημερινό άρθρο είναι εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους αυτούς που νομίζουν ότι ανήκουν σε αυτόν τον κόσμο. Σε αυτούς που πιστεύουν ότι χωράνε με περισσή άνεση στην κοινωνία, ότι είναι…

Γράφει η Έφη Νερούτσου Όσο περνούν τα χρόνια και μεγαλώνω ζητώ όλο και πιο λίγα πράγματα  στην ζωή μου. Λίγο πριν φύγει το 2016, κάθομαι με ένα κρασί και ένα…

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Έχεις δει άρρωστους ανθρώπους; Εξαρτημένους από αλκοόλ, ναρκωτικά, τζόγο. Πρόσωπα θλιμμένα, γερασμένα. Απελπισμενες φιγούρες, με τη κάθε ζήτηση τους να φαντάζει τόσο αναγκαία,  ένα βήμα πριν…

Γράφει η Θεανώ Διολή Λοιπόν εγώ για το 2017 λέω να μη βάλω κανέναν στόχο, να μην προγραμματίσω τίποτα, να μην  καταστρώσω μεγαλεπήβολα σχέδια, να μην δώσω στον εαυτό μου…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Όταν κάτι το αγαπάς, δεν χωράνε αμφιβολίες. Οι αμφιβολίες είναι για αδαείς ανθρωπάκους. Ανθρωπάκια από πλαστελίνη που δεν εμπιστεύονται ούτε τον εαυτό τους ούτε τις επιλογές…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Μια φορά και έναν καιρό ήταν η Κλέλια. Η όμορφη Κλέλια με τα μαύρα μαλλιά, τα πρασινογκρί μάτια και το σταρένιο δέρμα. Όλοι την ήξεραν για…