LIFE Archives - Page 421 of 463 - LoveLetters

LIFE

10 φράσεις, που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσεις να πεις στο παιδί σου..

Γράφει η Έλλη Αυξεντίου Δεν είμαι μητέρα και δεν ξέρω αν θα γίνω. Ως επάγγελμα δηλώνω δημοσιογράφος και όχι ψυχολόγος ή εκπαιδευτικός , μα με βάση τις ταπεινές μου γνώσεις,…

Είναι επικίνδυνο παιχνίδι ο έρωτας, ψυχή μου!

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Αχ! Έρωτα! Πονηρέ, ατίθασε, καταφερτζή, ύπουλε! Ναι σε σένα αναφέρομαι. Σε σένα έρωτα “βαρύ” που όταν βάλεις στόχο χτυπάς ανελέητα. Και ξέρεις τι πετυχαίνει ο άτιμος,…

Τον καλύτερο δάσκαλο που θα γνωρίσεις, τον λένε..χρόνο!

Γράφει η Λιανα Ζαφειράτου Λένε ότι ο χρόνος όλα τα γιατρεύει. Είναι λάθος. Ο χρόνος δεν είναι γιατρός , δάσκαλος είναι. Ουσιαστικά μας μαθαίνει πως να φροντίζουνε τις πληγές μας…

Μην ξεχνάς να κοιτάς τον ουρανό..

Γράφει η Ελένη Σάββα Να κοιτάς πιο συχνά ψηλά. Να κοιτάς τον ουρανό, να κοιτάς τα αστέρια. Ξέρεις πόσα κρύβουν μέσα τους τα αστέρια; Σε μαθαίνουν να ονειρεύεσαι και να…

Η απομυθοποίηση σου, ήταν η λύτρωσή μου..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Γιατί πέρασαν χρόνια κι ακόμη εκείνο το συναίσθημα σέρνεται στο μυαλό σου, όλη εκείνη η ευφορία και η διέγερση δεν έγινε ποτέ στάχτη. Γιατί ό,τι αισθάνθηκες…

Δεν έχω το δικαίωμα να μπαινοβγαίνω στη ζωή σου..

Γράφει η Τάνια Αναγνώστου. “Θα έρθω και ας μου βγει και σε κακό” είπα καθώς έκλεινα την πόρτα πίσω μου. Την είχα πάρει την απόφασή μου. Θα ερχόμουν να σε…

LIFE

Αγώνας δρόμου το να σε αγαπώ και να σε μεγαλώνω, αγόρι μου!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Τετάρτη μεσημέρι έχω εξαφανιστεί από τη δουλειά μέρες. Με ταλαιπωρεί μια ίωση, με κυνηγούν παράλληλα τα ψυχοσωματικά μου. Η πίεση παντού χτύπησε κόκκινο πάνω και μέσα…

Η ζωή μετράει, όσο κάνεις όνειρα..

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Αποφάσισα σήμερα να πιώ καφέ με μία αόρατη ύπαρξη, περιγραφική και μοναδική για το καθένα, τη ζωή. Όχι τη Ζωή τη μαμά μου,…

Η ζωή μετράει, όσο κάνεις όνειρα..

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Αποφάσισα σήμερα να πιώ καφέ με μία αόρατη ύπαρξη, περιγραφική και μοναδική για το καθένα, τη ζωή. Όχι τη Ζωή τη μαμά μου,…

Εγώ αγαπάω κι από μόνη μου, δεν χρειάζομαι παρέα.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Γιατί δεν υπάρχει τέλος σε τίποτα. Γιατί αυτήν την λέξη ποτέ δεν την δέχθηκα, δεν την αγάπησα· λαικώς δεν την γούσταρα. Προτιμώ να χρησιμοποιήσω μια άλλη…

Input your search keywords and press Enter.