Η προσδοκία πληγώνει, αλλά η ελπίδα σκοτώνει..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν ξέρω αν μπορείς να τη δεις καθαρά. Είναι λεπτή, σχεδόν αόρατη. Μια μικρή γραμμή που χωρίζει την ελπίδα από την προσδοκία. Τόσο κοντά που εύκολα…
Share
#justastoryteller
1138 posts
Στο τέλος της μέρας, αν δεν το ένιωσα δεν έγραψα γι’αυτό, κι αν δεν έγραψα, δεν το ένιωσα αρκετά.
Σοφία Παπαηλιάδου
Όταν σου λέει “δεν θυμάμαι”, μην την πιστεύεις..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είναι ότι ξέχασε.Απλώς δεν θα σου δώσει ποτέ τη χαρά να τη δεις να σπάει. Θυμάται και τη φορά που της είπες «έλα, μην κάνεις…
Share
Όπου δεν υπάρχουν δύο, δεν υπάρχει «μαζί».
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Οι σχέσεις, φίλη, δεν θέλουν δύο μόνο για να γεννηθούν.Θέλουν δύο και για να σωθούν. Θέλουν δύο ανθρώπους να σταθούν μπροστά στη ρωγμή και να μη…
Share
Η επιβίωση, δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν θυμώνουν τα όνειρα που δεν διεκδικείς.. απλά, αν δεν τα διεκδικήσεις αυθόρμητα κι απόλυτα, απομακρύνονται. Κάθονται λίγο πιο πίσω, σε αφήνουν να τακτοποιείς τη ζωή…
Share
Κι άφησα να γράφω το όνομά σου ανορθόγραφο..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι άφησα να γράφω το όνομά σου ανορθόγραφο.Όχι από άγνοια. Από επιλογή.Γιατί κάποια ονόματα, όταν τα γράφεις σωστά, σου ζητούν ευθύνες.Κι εγώ δεν είχα άλλες αντοχές…
Share
Να ξεχνάς, χωρίς θόρυβο..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ξέρεις ποιο είναι το θέμα; Να μην σε απασχολεί πια, πώς αγαπούν οι άλλοι. Ούτε να σε ενδιαφέρει πώς να τους αποκρυπτογραφήσεις. Δεν είναι ένας γρίφος…
Share
Οι ανεκτίμητοι άνθρωποι, της καθημερινότητας μας..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι κάτι απώλειες, που δεν τις υπολογίζεις πόσο θα σε αγγίξουν.. κι έρχονται και παίζουν με τις μνήμες σου, έτσι ξαφνικά. Είναι αυτοί οι άνθρωποι της…
Share
Τελικά, πόσο κρατάει το «για πάντα», Αλίκη;
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου «Για πόσο κρατάει το για πάντα;» ρώτησε η Αλίκη.«Μερικές φορές, μόνο μια στιγμή» απάντησε η Καρδιά. Κι αυτό ακριβώς υπήρξαν κάποιοι, έτσι δεν είναι; Μια στιγμή.…
Share
Δυο περαστικές..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στο ίδιο τραπεζάκι. Στο ίδιο καφέ. Την ίδια μέρα, κάθε χρόνο.Σαν να μην πέρασε ούτε μέρα, κι ας πέρασαν ζωές ολόκληρες στο ενδιάμεσο. Καθόμαστε απέναντι. Δυο…
Share
Όχι αύριο, τώρα!
Βάρυνε ο καιρός.Όχι μόνο έξω. Βάρυνε μέσα μας.Σαν κάτι να μας έβαλε απότομα σε ένα τρενάκι του τρόμου και να χάθηκε το κουμπί του stop. Σαν να προχωράμε με φόρα,…
Share
