CLASSICS

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Και ξανάρχεσαι. Πάλι. Μετά από καιρό. Μετά από την πρώτη μας παγωμένη συνάντηση. Χωρίς να ξέρω γιατί. Χωρίς να με νοιάζει καν. Μου αρκεί που κάπως,…

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Ποια ήταν η τελευταία φορά; Η τελευταία φορά που με αναζήτησες, ποια ήταν; Η τελευταία φορά που φώναξες τ’όνομά μου στον ύπνο σου, ποια ήταν; Η…

Γράφει ο Πέτρος Κουντούρης Θα συνεχίσω να ελπίζω, γιατί ότι κι αν συμβεί, δεν θα σταματήσω να ονειρεύομαι. Γιατί αυτό είναι που μου δίνει ζωή να συνεχίζω, όσο δύσκολο κι…

Γράφει ο Γιώργος Γαλάνης Αθήνα ώρα 3:45! Περπατάω μονάχος, με ένα ποτήρι στο χέρι και λίγο ουίσκι που έχει απομείνει έτσι για να ξεχάσω λίγο το κρύο και ένα τσιγάρο…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Είναι σαν τον ανθό τον ζηλευτό που όλοι λαχταράμε, μα σα λιγάκι μαραθεί ούτε που τον κοιτάμε. Είναι το χάδι του ηλιού σα γέρνει ακουμπάει, και…

Γράφει η Έλλη Αυξεντίου To τελευταίο διάστημα, σε μια συζήτηση με φίλους, αναπτύξαμε τη διαφορά μεταξύ του υπάρχω και του ζω. «Ανακαλύψαμε», δε ότι οι πλείστοι τις περισσότερες ώρες της…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Πόσο θλιβερό αίσθημα όταν σε απογοητεύουν οι άνθρωποι! Όταν συνειδητοποιείς πως κάποιοι που άλλοτε σε γοήτευαν με τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά τους, τώρα οι ίδιοι…

Γραφει η Λιάνα Ζαφειράτου Όταν αρχίσαμε αυτό το ταξίδι φοβόμουν. Στο είχα πει ότι είναι τόσο έντονο, τόσο δυνατό αυτό που νιώθω και μου απάντησες απλά “και εγώ”! Και εσύ…

Γράφει η Βάλια Κ. Με αγαπάει μου λες με δάκρυα στα μάτια και ντρέπεται ακόμη και η ίδια η λέξη για την έννοια που της δίνεις. Τον αγαπάω και εγώ…

Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Κάποτε μου είπαν πως η ζωή είναι γεμάτη τρικλοποδιές. Τρικλοποδιές που δεν μπορούμε να αποφύγουμε και πέφτουμε. Άλλες φορές χτυπάμε δυνατά και άλλες την γλιτώνουμε με…