Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Πόσο θλιβερό αίσθημα όταν σε απογοητεύουν οι άνθρωποι! Όταν συνειδητοποιείς πως κάποιοι που άλλοτε σε γοήτευαν με τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά τους, τώρα οι ίδιοι σε απογοητεύουν. Έρωτες, φιλίες, ανθρώπινες σχέσεις που εισέπρατταν από σένα ειλικρίνεια έκαναν “άτιμη” διαχείρισή της. Άραγε απογοητευόμαστε επειδή εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους περισσότερο από όσο πρέπει;
Επειδή τρέφουμε μεγαλύτερες προσδοκίες γι’αυτούς και δικαιολογούμε κάθε άσχημη συμπεριφορά τους; Μήπως εξιδανικεύουμε άτομα που δεν πρέπει και επενδύουμε σε ανθρώπους που δεν θα επένδυαν σε μας; Μα δεν ξεκινάς από την αρχή με καχυποψία. Πιστεύεις στους ανθρώπους, είσαι καλοπροαίρετος και εμπιστεύεσαι. Στην πορεία, δυστυχώς, βιώνεις προδοσίες, ματαιώσεις, ψέματα. Πολλά ψέματα και εκμετάλλευση.
Ίσως περίμενες περισσότερα από όσα μπορούσαν να σου δώσουν. Φάνηκαν λίγοι μπροστά στα μεγάλα που τους έδινες εσύ. Ζήτησες πολλά από ανθρώπους που δεν ήταν πρόθυμοι να προσφέρουν. Και τι κάνεις μετά; Γυρίζεις την πλάτη; Έτσι απλά; Αφήνεις πίσω σου φίλους, γνωστούς και όσους θεωρούσες σημαντικούς επειδή διαψεύστηκες; Τους αφήνεις να νομίζουν πως δεν καταλαβαίνεις; Φεύγεις; Μένεις; Αλλάζεις;
Πρόσφερες χρόνο από τη ζωή σου και τον έχασες.. Πίστεψες σε λάθος άτομα. Μεγάλες προσδοκίες, μεγάλες απογοητεύσεις! Γι’αυτό πίστεψε στον εαυτό σου και μην τον υποτιμάς για να μην το κάνουν και οι άλλοι. Ο καθένας με τον χαρακτήρα του και τις ανάγκες του. Μην περιμένεις από τους άλλους να σου επιστρέφουν ό,τι εσύ προσφέρεις.
Στρέψε το βλέμμα σου σ’εκείνους που θέλουν να είναι δίπλα σου και αξίζει να ρισκάρεις για αυτούς! Ξεκίνα να το βλέπεις αλλιώς..
