Γράφει ο Πέτρος Κουντούρης
Θα συνεχίσω να ελπίζω, γιατί ότι κι αν συμβεί, δεν θα σταματήσω να ονειρεύομαι.
Γιατί αυτό είναι που μου δίνει ζωή να συνεχίζω, όσο δύσκολο κι αν είναι το μονοπάτι μου.
Θέλω να το διαβώ, να το ανέβω, να το κατέβω, αλλά να φτάσω κάποτε κι εκεί να συναντήσω την ελπίδα!
Την ελπίδα που κρύβει ο καθένας μας μέσα του, για να γίνει κάτι καλύτερο.
Για να ζήσει κάτι ωραίο.
Για να ζήσει κάτι αληθινό, χωρίς θεατές, παρά μόνο πρωταγωνιστές.
Πρωταγωνιστές σε ένα έργο που θα έχει κάνει πρεμιέρα σύντομα!
Σε ένα έργο που θα κάνει πρεμιέρα χωρίς κείμενο, χωρίς λόγια παρά μόνο με συναίσθημα!
Γιατί σιγά σιγά αρχίζω και καταλαβαίνω ότι οι λέξεις γίνονται συναισθήματα.
Κι όπως μου έμαθε μια φίλη, τα συναισθήματα δεν μιμούνται και δεν χρησιμοποιούνται!
