Αλέξανδρος Χωριανούδης

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Μάτια μου, ξέρω πως κάποτε οι πληγές ήταν απλές – κάτι που καταλάβαινες με ένα γρηγορό χτύπημα στα γόνατα, έναν καλοκαιρινό αθλητισμό που αφήνει σημάδια αλλά…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν χρειάζεται να έχει happy end για να αξίζει. Δεν χρειάζεται να κρατήσει για πάντα, για να είναι αληθινό. Εσύ κι εγώ… το ζήσαμε. Ήταν από…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ό,τι δεν είναι αμοιβαίο, δεν μπορεί να είναι αληθινόΗ αλήθεια είναι σκληρή. Κόβει σαν ξυράφι όταν την αφήσεις να ακουμπήσει το δέρμα σου. Αλλά εγώ δεν…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Κανείς δεν γεννιέται κυνικός. Ο κυνισμός δεν είναι έμφυτος, είναι κατακτημένος. Έρχεται με το χρόνο, με τις διαψεύσεις, με τα «σ’ αγαπώ» που αποδείχτηκαν κούφια, με…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Τα μάτια σου… η αρχή και το τέλος μου. Από την πρώτη στιγμή που τα κοίταξα, ήξερα. Δεν υπήρχε δρόμος επιστροφής. Ήταν σαν να βρέθηκα ξαφνικά…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Το άγγιγμά σου ήταν το πιο δυνατό “είμαι εδώ” που ένιωσα ποτέ. Δεν χρειάστηκαν λόγια, ούτε εξηγήσεις. Μια στιγμή ήταν αρκετή. Ένα άγγιγμα που έκοψε την…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Η στιγμή που το «όλα» γκρεμίζεται είναι σκληρή. Δεν σου αφήνει περιθώριο για δικαιολογίες. Ούτε για ψεύτικες προτεραιότητες. Είναι εκεί που το «ποιος είσαι» και το…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ξέρεις τι; Αυτή τη φορά δεν θα κάτσω να μαζέψω τα κομμάτια. Δεν θα γονατίσω ξανά στο πάτωμα για να προσπαθήσω να κολλήσω ό,τι έσπασες. Όχι.…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν ήμουν έτσι. Δεν ήμουν αυτός που βλέπεις τώρα. Ήσουν εσύ που με άλλαξες. Εσύ που πάτησες όλα τα λάθος κουμπιά. Εσύ που με τράβηξες στα…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Υπάρχει ένα πρωί που εκείνη δεν φεύγει; Ένα σπίτι που να αντέχει δύο «θέλω» το ίδιο δυνατά, χωρίς να πνίγει τη φωνή του ενός; Υπάρχει χώρος…