Αλέξανδρος Χωριανούδης

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης «Άνοιξέ μου, είμαι κάτω. Ήρθα για μια αγκαλιά, σαν εκείνη την τελευταία. Εκείνη που μου είπες πως δεν πρέπει να ξανανιώσουμε». Δεν θα διαλέξω να είναι…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Σε κοίταξα από μακριά. Το χαμόγελό σου ήταν η ταυτότητά σου. Ήταν ο καθρέφτης και η προδοσία σου. Λίγα λόγια, σχηματισμένο χαμόγελο. Χωρίς ένταση. Χωρίς θέλγητρο.…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. «Τι να σου πάρω για τα Χριστούγεννα», ρωτάς κι εγώ χαμογελώ. Τι να σου πω; Ότι το δώρο μου είσαι εσύ; Ότι το δώρο μου για…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, που τις κοιτάς και χαμογελάς. Δεν είναι οι πιο όμορφες, δεν είναι οι πιο εντυπωσιακές, έχουν όμως το πιο καθαρό και…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Ζόρικα τα βράδια μακριά σου μωρό μου. Εύκολα λες πως αντέχεται η απόσταση μέχρι να το ζήσεις. Θεωρίες για το πόσο ενώνει το “θέλω” κι ας…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Θυμάσαι εκείνο το πρωί, σε εκείνη την τυχαία (περίπου) συνάντησή μας στο Ναύπλιο; Μιλήσαμε, γελάσαμε, τα είπαμε αγκαλιά όπως συνήθως.. και αποχαιρετιστήκαμε. Λίγο πιο κάτω, με…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Ερωτεύτηκα το σκοτάδι μέσα της και το φως γύρω της. Την παρανοϊκή ηρεμία της και την υπομονή της όταν όλα γύρω της γκρεμίζονταν. Εκείνη τη φωνή…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Γύρισες στον τόπο του εγκλήματος, σαν να μην τρέχει μία. Σαν να μην έφυγες ποτέ γιατί “δεν ήταν αυτό που ήθελες”. Γύρισες με ένα χαμόγελο μέχρι…