Άλλη μια μέρα υγρή, μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια!
Δεν είχα τρέξει ποτέ μαζί της.
Πάντα μιλάγαμε, αλλά ποτέ δεν τρέξαμε μαζί.
Όχι, δεν ήταν εξαιτίας της.
Ήθελα να κρατάω τα όνειρά μου κι ας με κρατούσαν μακριά μου.
Ήθελα οι σκέψεις μου να ξεραθούν κι ας με άφηναν στο μηδέν.
Ήθελα τα σωθικά μου να καίγονται και να μην υπάρχει σωτηρία.
Σήμερα, έτσι όπως μίλαγα μαζί σου, ένιωσα το κάλεσμά σου.
Με προκαλείς να τρέξω μαζί σου.
Το ήθελα. Από μικρός το ήθελα..
Μπήκα μέσα σου χωρίς να σε κρατάω άλλο απόμακρα κι αφέθηκα στο άγγιγμά σου.
Τρέχω μέσα σου.
Σε νιώθω παντού.
Νιώθω να υγραίνεις, ότι δεν ήθελα μέχρι τώρα να ακουμπήσεις.
Είμαι έτοιμος όμως..
Έτοιμος να ξεπλύνεις τα όνειρά που με κρατάνε μακριά μου.
Έτοιμος να αδειάσεις ότι καμένο έχω μέσα μου.
Όσο εσύ πέφτεις πάνω μου με δύναμη, γίνομαι πιο δυνατός.
Θέλω να σε δω από ψηλά, να ξεπλύνεις ότι με άφησε πίσω.
Τρέχω μέσα σου με δύναμη.
Καθαρίζω, αλλά η ψυχή μου μένει ίδια.
Από μικρός μίλαγα μαζί σου.
Από μικρός ήθελα να τρέξω μέσα σου.
Σήμερα, βροχή μου, χαμογελάω.
Σήμερα, με έκανες παιδί ξανά.
