Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Σου εξηγώ εδώ και αρκετή ώρα ότι το μαζί που χτίζαμε και οι δύο με τόσο κόπο έχει αρχίσει να διασπάται και να μετατρέπεται σε χώρια. Έχουμε βαλτώσει, ούτε μπρος ούτε πίσω. Εγώ εδώ, εσύ εκεί και ο έρωτας κάπου μακριά.
Δεν θέλω να φύγω από το εμείς, μα πραγματικά δεν υπάρχει ποια, χάθηκε. Ίσως ήρθε η ώρα να βάλουμε τελεία και να κλείσουμε την ιστορία μας. Μάλλον δεν σηκώνει άλλες παραγράφους και ίσως ούτε εμείς μπορούμε να γράψουμε περισσότερες. Βαρέθηκα να περιμένω πότε το μαζί θα ξαναζωντανέψει. Πέθανε μαζί με αυτά που νιώθαμε.
Δεν θα επιστρέψει και εγώ δεν είμαι διατεθειμένη να φτιάξω άλλο. Εγώ φεύγω, ιστορίες που δεν μπορούν να συνεχίσουν με κουράζουν. Γράφω τον επίλογο και συνεχίζω.
Πολλές ιστορίες εκεί έξω με περιμένουν να ξεκινήσω το πρόλογο, δεν μπορώ να καθυστερώ άλλο.
