Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Πόσο πεθύμησα το καλοκαιράκι! Πάντα το αγαπούσα βέβαια, μα τώρα ακόμα πιο πολύ! Πόσο λαχταρώ την ξενοιασιά που κουβαλάει! Πόσο έχω αναζητήσει τον καυτό ήλιο τον καλοκαιρινό που καίει το κορμί και μαζί διαλύει όλες τις σκοτούρες του χειμώνα.
Πόσο αγαπώ τα χαλαρά καλοκαιρινά βράδια δίπλα στη θάλασσα με φίλους αλλά και τα ξέφρενα ξενύχτια χωρίς έννοιες μέχρι το πρωί. Ναι, μετράω τις ώρες για να γεμίσει το μάτι εικόνες με μαγευτικά καλοκαιρινά δειλινά. Αδημονώ να νιώσω το δροσερό αεράκι να χαϊδεύει το πρόσωπο και να ηρεμεί το μυαλό!
Η ψυχή έχει ανάγκη να αισιοδοξήσει και η σκέψη να κάνει νέα σχέδια για το μέλλον. Η ζωή ζητά να κάνει επανεκκίνηση. Η επιθυμία για ανανέωση και νέα ξεκινήματα είναι έντονη. Μόνο το καλοκαιράκι μπορεί να μεσολαβήσει για όλα αυτά. Να καθαρίσει το τοπίο και να δώσει τα εφόδια για το φθινόπωρο που ακολουθεί. Για την τοποθεσία βέβαια ούτε κουβέντα!
Εξάλλου δεν έχει νόημα το “πού”, παρά μονάχα με “ποιον”. Η παρέα, τα πρόσωπα και η διάθεσή έχει τον πρώτο λόγο. Το μέρος έχει δευτερεύουσα σημασία.
Γι’αυτό πεθύμησα το καλοκαιράκι! Έχει κάτι μαγικό και απαραίτητο για τη φόρτιση των μπαταριών σώματος και ψυχής! Να είμαστε καλά να το ζήσουμε!
