Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Σ’αγαπώ γιατί είσαι ο άνθρωπός μου!
Πάντα ήσουν και πάντα θα είσαι! Σ’αγαπούσα πριν ακόμα γνωριστούμε.
Είσαι ο φίλος μου, ο εραστής μου, η οικογένειά μου. Μαζί γελάμε, κουτσομπολεύουμε, νευριάζουμε, τσακωνόμαστε, φιλιώνουμε.
Σε θαυμάζω για την υπομονή σου, την ψυχραιμία σου, τον δυναμισμό σου μα πάνω από όλα για τα ΛΑΘΗ σου.
Ποιος είπε εξάλλου πως υπάρχει η τέλεια σχέση μεταξύ δύο τέλειων αλάνθαστων ανθρώπων και μάλιστα να αντέχει στον χρόνο;
Οι γκρίνιες υπάρχουν για να μην πλήττουμε και οι τσακωμοί για να μας φρεσκάρουν.
Η ρουτίνα της καθημερινότητας καραδοκεί αλλά δεν της κάνουμε το χατήρι.
Βρίσκουμε πάντα τον τρόπο να κλείνουμε το μάτι στις δυσκολίες που θέλουν να μας γονατίσουν.
Σ’αγαπώ που υπάρχεις στη ζωή μου. Ξέρεις τις ευαισθησίες μου, τις υπερβολές μου, τα καλά και τα άσχημά μου.
Σου θυμώνω και μου θυμώνεις, κρατάμε μούτρα μα τα προσπερνάμε γρήγορα γιατί η αγάπη δοκιμάζεται και νικάει στα δύσκολα.
Και η δική μας αγάπη έχει αντέξει στο χρόνο, έχει παλέψει με Θεούς και Δαίμονες και βγαίνει νικήτρια. Γι’αυτό σ’αγαπώ!
Γιατί είσαι το άλλο μου μισό.
