Γράφει η Κική Γ.
Πόση κοροϊδία πια σ´αυτό τον κόσμο; Πόσο ψέμα; Ψάχνεις να βρεις αληθινό άνθρωπο! Οι περισσότεροι απλά χαρακτηρίζονται έτσι. Ζουν και συμπεριφέρονται εντελώς διαφορετικά. Όλα για το χρήμα, για το συμφέρον, για να χορτάσει ο άπληστος εγωισμός.
Ξυπνάνε το πρωί, ανοίγουν την ντουλάπα με τις μάσκες και διαλέγουν. Ανάλογα με την περίσταση, φοράνε μια και παίζουν μια χαρά τον ρόλο τους. Δρουν εύκολα και κομματιάζουν ψυχές, αρπάζουν καρδιές, αδειάζουν πορτοφόλια, διαλύουν ανθρώπους. Έτσι απλά.
Ποτέ δεν ξέρεις, γνωρίζοντας κάποιον, τι κρύβει από πίσω η μάσκα του. Αν είσαι ευαίσθητος, ευκολόπιστος και ευάλωτος στον έρωτα, έβαλες στοίχημα με την καταστροφή σου. Το θέμα είναι πόσο μεγάλη θα είναι αυτή και πόσο γρήγορα θα αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Αν αφεθείς στο παραμυθάκι του τρελά ερωτευμένου, του καλύτερου συντρόφου, του αφοσιωμένου, του τρυφερού, λες και χτύπησες φλέβα χρυσού, είσαι για λύπηση. Ο χρυσός θα χάσει την λάμψη του μαγικά. Έχει ημερομηνία λήξης αυτή η ψευδαίσθηση.
Εσύ, θα αδειάσεις εντελώς, μόλις πάρει αυτό που εξ´ αρχής, θέλησε από εσένα. Θα χρησιμοποιήσει πολλούς τρόπους και πολλά τεχνάσματα. Θα αλλάξει μάσκες. Όλα πολύ. Η αλήθεια όμως θα είναι λίγη έως ανύπαρκτη και οι συνέπειες μεγάλες και καταστροφικές.
Έρχεται η ώρα που πέφτουν οι μάσκες και λάμπουν όλα και φανερώνονται τα αληθινά πρόσωπα. Πολλές φορές όμως είναι ήδη αργά. Το ζητούμενο, η μεγάλη επιτυχία και το δώρο της ζωής, δεν είναι να βρεις σήμερα άνθρωπο δίπλα σου. Ένα πράγμα να παρακαλάς. Να μην φοράει μάσκα!
