Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
Δεν χρειάζομαι πολλά για να σε ερωτεύομαι ξανά και ξανά. Δεν χρειάζομαι υποσχέσεις, δεν θέλω μεγάλα λόγια. Αρκεί ένα χαμόγελο σου. Εκείνο το χαμόγελο που σκάει απρόσμενα, χωρίς λόγο, χωρίς αιτία, χωρίς προειδοποίηση. Το χαμόγελο που μου θυμίζει γιατί όλα γύρω μοιάζουν πιο εύκολα όταν είσαι εδώ.
Δεν είναι τυχαίο που λένε πως η ευτυχία κρύβεται στις μικρές στιγμές. Το χαμόγελό σου είναι η στιγμή που ακυρώνει όλα τα «δύσκολα» της μέρας μου. Είναι το φως που μπαίνει από το παράθυρο όταν εγώ βυθίζομαι στα σκοτάδια μου. Είναι το γιατρικό που δεν χρειάζεται συνταγή. Και κάθε φορά που το βλέπω, νιώθω να ερωτεύομαι από την αρχή.
Δεν με νοιάζει αν οι άλλοι μιλάνε για μεγάλες αποδείξεις έρωτα. Για ταξίδια, δώρα, μεγάλες εξομολογήσεις. Για μένα, η πιο μεγάλη απόδειξη είναι εκείνο το βλέμμα που συνοδεύει το χαμόγελό σου. Γιατί εκεί φαίνεται η αλήθεια. Εκεί φαίνεται αν με θέλεις. Εκεί φαίνεται αν είμαι το «κάτι» σου.
Μου αρκεί να σε βλέπω να χαμογελάς όταν με κοιτάς. Να ξέρω ότι σου δίνω έναν λόγο, έστω και μικρό, να είσαι καλά. Κι αυτό γίνεται η δύναμή μου. Γιατί, πίστεψέ με, υπάρχουν στιγμές που όλα μοιάζουν να βαραίνουν. Στιγμές που οι σκέψεις καταρρέουν και τα γιατί γίνονται βουνό. Και τότε, μόνο ένα πράγμα μπορεί να με τραβήξει πίσω στη ζωή: το χαμόγελό σου.
Δεν ξέρω αν το έχεις καταλάβει, αλλά οι άνθρωποι δεν ερωτεύονται μόνο με πάθη και φλόγες. Ερωτεύονται και με απλές κινήσεις. Με ένα «καλημέρα» που βγαίνει αληθινό. Με ένα άγγιγμα στον ώμο που λέει «είμαι εδώ». Με ένα χαμόγελο που σπάει κάθε άμυνα. Και γι’ αυτό, κάθε φορά που μου χαμογελάς, σε ερωτεύομαι λίγο περισσότερο.
Ο κόσμος γύρω αλλάζει, οι μέρες κυλάνε, τα πάντα δοκιμάζονται. Όμως αυτό δεν αλλάζει ποτέ: αν με κάνεις να χαμογελάω, θα σε αγαπώ βαθύτερα. Αν με κοιτάξεις και γελάσεις χωρίς λόγο, χωρίς σενάριο, χωρίς δεύτερη σκέψη, θα με έχεις πάντα. Γιατί το χαμόγελό σου είναι η πιο αληθινή εξάρτησή μου.
