Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου
Ψυχή μου, όταν έρθουν τα άσχημα και γονατίσεις μπροστά στον Θεό απελπισμένη, να θυμάσαι πως όλα τα άσχημα κάποτε περνάνε κι ο ήλιος πάντα βγαίνει μετά από την καταιγίδα.
Να θυμάσαι πως θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα. Κάποτε τα άσχημα περνάνε και θα με θυμηθείς· θα έρθει κάποιος που θα σε κοιτάξει στα μάτια με τέτοιον τρόπο που η μοναξιά που ένιωθες θα εξαφανιστεί.
Όσα σε πόνεσαν και σε έκαναν να γονατίσεις θα απαλύνουν γιατί θα έχεις κάποιον να τα μοιραστείς.
Θα έρθει εκείνος ο ένας που θα σε νιώσει, θα σε λατρέψει με τέτοιον τρόπο που θα μοιάζει με θαύμα· ίσως τελικά και να είναι, γιατί θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα.
Θα σε φροντίσει σαν να είσαι γι’ αυτόν το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο. Κοίτα να το πιστέψεις, δε συμβαίνει συχνά αλλά συμβαίνει, ακριβώς όπως τα θαύματα. Θα σε αγαπήσει με τον πιο απλό αλλά όμορφο τρόπο που μπορεί να αγαπηθείς.
Μην απελπίζεσαι και μην πικραίνεσαι πως είσαι άτυχη, πως δεν αγαπήθηκες όπως σου άξιζε. Έτσι συμβαίνει πάντα· μετά την καταιγίδα βγαίνει ο ήλιος που θα σου ζεστάνει την ψυχή και θα φωτίσει το πρόσωπό σου.
Να θυμάσαι πως και θαύματα συμβαίνουν, γι’ αυτό φρόντισε να το διακρίνεις και να το αντιμετωπίσεις όπως του αξίζει.
