Γράφει η Μαρία Κυπραίου
Υπάρχουν μέρες που οι συνθήκες που μας περιβάλλουν, μας καλύπτουν απόλυτα.
Αυτές οι μέρες για εμάς είναι πολύ σημαντικές.
Νιώθουμε ολοκληρωμένοι, περνάμε όμορφα και μας πλημμυρίζει μία χαρούμενη διάθεση.
Τι γίνεται όμως όταν αυτές οι συνθήκες παύουν να μας καλύπτουν;
Τι γίνεται όταν ο άνθρωπος που θεωρούσες άνθρωπός σου, παύει να είναι;
Τι γίνεται όταν η δουλειά σου ξαφνικά γίνεται μία κόλαση;
Και τι γίνεται όταν οι άνθρωποι στον περίγυρό σου παύουν να έχουν την ίδια θέση στην καρδιά σου όπως πριν;
Αυτές είναι κάποιες καθημερινές συνήθειες που μας ακολουθούν και τις κουβαλάμε.
Κάποιες από αυτές, ενώ ξέρουμε ότι έχουν αλλάξει, δεν μπορούμε να τις αφήσουμε πίσω.
Και κάποιες άλλες, τις αφήνουμε με μεγάλη ευκολία.
Τι γίνεται όμως όταν πρέπει να αφήσεις μια συνήθεια και να πας παρακάτω;
Είναι πράγματι πολύ δύσκολο.
Κάποιες φορές είναι και επώδυνο.
Όμως, προκειμένου να νιώθεις εσύ καλά, να είσαι καλά και να μπορέσεις να προχωρήσεις μπροστά, είναι προτιμότερο κάποια πράγματα να τα αφήσεις πίσω.
Είναι σαν τις αποσκευές που κουβαλάς με το πέρασμα των χρόνων, και κάποια στιγμή σε βαραίνουνε τόσο πολύ που αποφασίζεις ότι πρέπει να ελαφρύνεις αυτές τις βαλίτσες.
Τότε, ως δια μαγείας, κάτι έχει αλλάξει.
Έχεις αλλάξει εσύ.
Έχεις γίνει πιο ώριμος.
Και όταν αλλάζεις εσύ, κάποιες φορές αλλάζουν και οι συνθήκες γύρω σου – οι συνθήκες που κουβαλάς μέσα σου και οι συνθήκες που σε περιβάλλουν.
Μη φοβάσαι να αλλάξεις μία συνθήκη, αν δεν σε καλύπτει.
Να φοβάσαι να παραμένεις στην ίδια θέση, ακόμα κι αν έχεις κάνει βήματα μπροστά.
Γιατί η συνθήκη που σε καλύπτει και σε γεμίζει σήμερα, αύριο μπορεί να έχει γίνει καπνός.
Και εσύ να έχεις ήδη προχωρήσει σε μία καινούργια.
Μη φοβάσαι να αλλάξεις.
Η αλλαγή ισούται με εξέλιξη και σου αξίζει.
