Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Μήπως ήρθε η ώρα να ζητήσεις μια τεράστια συγγνώμη από τον εαυτό σου; Ναι, από τον εαυτό σου για την κάθε φορά που ανεχόσουν ανθρώπους και καταστάσεις που δε σου άξιζαν.
Για τις φορές που είπες “θέλω” ενώ δεν ήθελες.
Για τις φορές που προτιμούσες να αγνοήσεις και δεν αγνόησες για να μη στεναχωρήσεις τους άλλους.
Που παρέμεινες κάπου ενώ ήθελες να το βάλεις στα πόδια.
Που σιώπησες ενώ προτιμούσες να ουρλιάξεις.
Μήπως, λοιπόν, πρέπει να πεις “συγγνώμη εαυτέ μου” για όλες εκείνες τις στιγμές που σε προσπέρασα και δε σε νοιάστηκα;
Που δε σε αγάπησα όπως σου άξιζε.
Που σε έβαλα σε δεύτερη μοίρα και έδωσα προτεραιότητα σε ανθρώπους και γεγονότα που δεν έπρεπε;
Γι’ αυτό, λέω, μήπως είναι η ώρα να σε αγαπήσεις, να σε θαυμάσεις και να σε κανακέψεις;
Το αξίζεις.
Το αξίζουμε για τον εαυτό μας.
Αν δεν τον αγαπήσουμε εμείς πρώτα, ποιος μπορεί καλύτερα;
