Γράφει η Σπυριδούλα Σγουρου
Μια στιγμή, για πάντα ! Ναι έτσι είναι. Το έχετε νιώσει και μην το αρνηθείτε. Όσα για χρόνια μας τρώνε το μέσα μας, απορίες , παράπονα, πληγές, αναπάντητα γιατί, αρκεί μια στιγμή απρόσμενη, για να μπουν όλα στη θέση τους. Το έχω βιώσει και είναι μεγάλη λύτρωση.
Αυτή η απάντηση που τόσο καιρό περίμενες, αμφέβαλες, πονούσες και δεν σε άφηνε να προχωρήσεις, σου στερούσε την ελευθερία , σε έκανε να νιώθεις λες και γύρω απ’τα πόδια σου υπήρχαν αλυσίδες που εμπόδιζαν το βήμα σου, επιτέλους εμφανίζεται σε μια ρωγμή του χρόνου.
Ανεκπλήρωτοι έρωτες, όνειρα μισά, φιλίες που γκρεμίστηκαν, φόβοι που σου ρουφούσαν την ενέργεια, ότι σε βασάνισε και σε πόνεσε, καθαρίζει σαν τοπίο στην ομίχλη. Για πολύ καιρό κατηγορούσες τον εαυτό σου για αυτά που έκανες ή δεν έκανες.
Γέμιζες ενοχές και έπαιρνες το φορτίο πάνω σου.
Γέμιζες ενοχές και έπαιρνες το φορτίο πάνω σου.
Κι αυτό δεν σε αντιπροσώπευε, σε καμία των περιπτώσεων. Επειδή εσύ ήσουν φως που μπορούσαν να δουν μέσα σου. Τίποτε περισσότερο μα και τίποτα λιγότερο. Έτσι εν αγνοία σου, ρουφούσαν την δική σου λάμψη.
Έδωσες την καρδιά σου σε έρωτες που δεν άξιζαν, που σε μείωναν, που σε περιέπαιζαν για να περνούν καλά, ενώ εσύ αγαπούσες αληθινά. Σε πρόδωσαν όμως . Κι όταν απλά ρώτησες να μάθεις αν ένιωσαν, αν τελικά έφταιγαν οι συγκυρίες, το κισμέτ πες το όπως θες, σου απάντησαν με σιωπή και γύρισαν την πλάτη.
Έχει ο καιρός γυρίσματα όμως! Μα ήταν αργά πλέον για να επιστρέψουν στο φως σου! Χάθηκαν στο σκοτάδι τους και η στιγμή ήταν πια δική σου. Μια στιγμή που δεν είχε σιωπή, μα αντίθετα ένα χαμόγελο και ευχές για ότι καλύτερο!
Έχει ο καιρός γυρίσματα όμως! Μα ήταν αργά πλέον για να επιστρέψουν στο φως σου! Χάθηκαν στο σκοτάδι τους και η στιγμή ήταν πια δική σου. Μια στιγμή που δεν είχε σιωπή, μα αντίθετα ένα χαμόγελο και ευχές για ότι καλύτερο!
Σκούπισες μάτια, που σε μαχαίρωσαν πισώπλατα, έβγαλες μόνος σου το μαχαίρι και το φύλαξες για να μην ξεχάσεις! Και ήρθε κι εκείνων η στιγμή, μα όταν σε αναζήτησαν για να δικαιολογηθούν δεν σε ένοιαζε πια. Όλα είχαν τακτοποιηθεί στο χρονοντούλαπο της λήθης!
Τα όνειρα που άφησες πίσω σου, έδωσαν τη θέση σε καινούρια και τα φτερά σου άνοιξαν. Δεν υπήρχε χώρος για φόβους και αμφιβολίες. Κι εσύ πια περπατάς με ανάλαφρο βήμα που δεν το βαραίνει καμιά αλυσίδα!
Μέσα σε μια στιγμή πέρασες στην απέναντι όχθη του ποταμού για πάντα και η ζωή απλωνόταν μπροστά σου για να γράψεις στις ολοκαίνουριες λευκές σελίδες της. Ο χρόνος είχε φροντίσει για αυτό!
Μέσα σε μια στιγμή πέρασες στην απέναντι όχθη του ποταμού για πάντα και η ζωή απλωνόταν μπροστά σου για να γράψεις στις ολοκαίνουριες λευκές σελίδες της. Ο χρόνος είχε φροντίσει για αυτό!
