Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Δεν γεννήθηκα όλοι οι άνθρωποι για τα μεγάλα και τα σπουδαία.
Δεν θέλησαν όλοι να ζήσουν το όνειρο.
Βασικά δεν θέλησαν όλοι να ζήσουν.
Κάποιοι επέλεξαν να επιβιώσουν κι απλά μπλέχτηκαν με κάτι τρελούς και αλλοπαρμένους κι αναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων να πάρουν μια γεύση από αυτό που είναι η ζωή.
Μα και πάλι δεν άντεξαν.
Δεν αντέχουν όλοι να αγαπιούνται παράφορα. Δεν αντέχουν να ερωτεύονται άνευ όρων και ορίων. Δεν σηκώνουν όλοι στις πλάτες τους τη ζωή.
Κάποιοι επιλέγουν να σταθούν κάτω από τη ζωή και να την παρατηρούν να κυλά σαν ταινία.
Μια ταινία που γυρίστηκε από άλλους, σκηνοθετήθηκε από άλλους, πρωταγωνιστούν άλλοι και στο τέλος της, οι “άλλοι” έζησαν καλά κι οι κάποιοι την είδαν να περνά από μπροστά τους.
Μην φυλάγεσαι από την ζωή.
Μην φυλάγεσαι από τον έρωτα, την αγάπη, το πάθος, την καύλα.
Πέσε με τα μούτρα και απόλαυσέ τα όλα.
Βρες τον άνθρωπό σου και αγάπησέ τον! Δώσε του ό,τι έχεις. Μην τσιγκουνευτείς.
Σ’αυτή την ταινία, που λέγεται “ζωή” έχεις την επιλογή, να είσαι ή ο πρωταγωνιστής ή ο θεατής.
Η επιλογή δική σου!
