Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Πάμε, λοιπόν, να το ξεμπερδέψουμε πάλι το θέμα.
Μεγαλώσαμε αλλά δε σημαίνει ότι γίναμε παράξενοι και ιδιότροποι. Όχι.
Επιλεκτικοί γίναμε.
Προσέχουμε σε ποιους χαρίζουμε θέση και χρόνο στη ζωή μας. Με τα χρόνια συνειδητοποιούμε ότι η εκδίκηση και η ανταπόδοση του κακού που μας έκαναν, δεν έχει κανένα νόημα.
Στο ζύγιασμα που κάνουμε τώρα πια, η ψυχική μας ηρεμία και γαλήνη κερδίζει. Ναι, είναι προτιμότερο να έχουμε ψυχή και μυαλό ήρεμο, παρά να αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο.
Είναι φθορά να προσπαθείς να πείσεις κάποιους ανθρώπους ότι έχουν άδικο, αφού έτσι κι αλλιώς πιστεύουν αυτό που θέλουν. Χαμένος χρόνος σου λέω.
Με τα χρόνια τα όρια της υπομονής μας χτυπούν κόκκινο και ο σεβασμός προς τον εαυτό μας είναι αδιαπραγμάτευτος.
Θέμα, λοιπόν, αλλαγής επιλογών και προτεραιοτήτων.
Όσο γι’ αυτούς που βλέποντάς μας να αλλάζουμε, μας αποκαλούν ιδιότροπους, άστους να λένε. Εμείς απλά σταματήσαμε να τους κάνουμε τα χατίρια και τους κακοφαίνεται!
Τους ξεβολέψαμε βάζοντας τους σε άλλη θέση στο κάδρο των επιλογών μας.
Από επιλογή και όχι από παραξενιά! Τόσο απλά!
