Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου
Ξέρεις πώς είναι η απογοήτευση; Σε γονατίζουν οι επιλογές σου.
Δεν σε καθορίζουν όμως οι επιλογές που παίρνεις εκείνη την στιγμή. Γίνονται μαθήματα και μέσα από τα μαθήματα εξελίσσεις την προσωπικότητά σου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μάθεις στην ζωή, αυτός είναι ο μοναδικός. Κλαις, πονάς και μέσα από τις φλόγες του πόνου πάντα βρίσκεις τον τρόπο να σηκωθείς όρθιος ξανά και να αναχαιτίσεις τον εαυτό σου.
Σε λυγίζει το αποτέλεσμα της επιλογής σου, σε κάνει να θες να μην σηκώνεσαι ποτέ από το κρεβάτι του πόνου.
Ο πόνος έχει την δική του ομορφιά και για να τον αγκαλιάσεις θα πρέπει να σκάψεις βαθιά μέσα σου, να τον ανακαλύψεις, να τον γνωρίσεις από κάθε πλευρά.
Ξέρω πως εκείνες οι ημέρες δείχνουν μαρτυρικές για εσένα και ίσως άσχημες για τους υπόλοιπους.
Μα η κατάληξη βρίσκεται στην δύναμη που κρύβεις μέσα σου και στις αντοχές σου.
Έγινες τώρα ένας πολεμιστής.
Έχεις χριστεί πολεμιστής της ζωής.
Μέσα από τις κακουχίες εσύ βγήκες ζωντανός και πιο δυνατός. Ακόμα και όταν οι άλλοι νόμιζαν πως περπατάς σε ένα σχοινί μεταξύ ζωής και θανάτου, εσύ απέδειξες υπερήφανα στον εαυτό σου πως βρήκες την δύναμη και το φως μέσα σου.
Δεν έπαψες λεπτό να παλεύεις. Να πιστεύεις σε εσένα.
Να πιστεύεις πως η προσευχή κάνει θαύματα, ηρεμεί και γαληνεύει.
Το σημαντικότερο, δεν έπαψες λεπτό να ονειρεύεσαι.
Γιατί αυτό είσαι.
Ένας άνθρωπος που την δύσκολη στιγμή εσύ βρίσκεις το θάρρος να νικήσεις το σκοτάδι σου και να χορέψεις ελεύθερος και ωριμότερος.
Το καύσιμο της επιτυχίας σου;
Η δύναμη της ψυχής σου και η σοφία σου.
