Γράφει ο “Ανώνυμος”
Θυμός ολοκληρωτικός! Το πιο έντονο και άσχημο συναίσθημα που κατάφερες να μου βγάλεις!
Κάθε φορά που είμαι δίπλα σου περισσότερο από 5 λεπτά.
Κάθε φορά που έρχεσαι και καρφώνεσαι στο μυαλό μου. Κάθε φορά που με κοιτάς με αυτό το άνετο χαμογελάκι σου. Και κουράστηκα ειλικρινά.
Κουράστηκα να μαζεύω αναπνοές. Να μετράω τους παλμούς μου στα μηνίγγια του λαιμού μου. Να προσπαθώ να είμαι ήρεμος. Και το χειρότερο απ’ όλα, κουράστηκα να χάνω!
Γιατί ξέρω ότι ο χαμένος είμαι εγώ.
Γιατί ξέρω ότι όλος αυτός ο θυμός είναι ακόμη εκείνη η αγαπη με αλλά ρούχα.
Και δε λέει να ξεκουμπιστεί. Να μου στείλει την πανέμορφη φίλη της, την αδιαφορία, αλλά ξέχασα. Έχετε γίνει κολλητές πλέον μ’αυτήν..
