Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Αν σας ρωτούσε κάνεις, ποια είναι η γλώσσα που μπορεί να εκφράσει καλύτερα τα ανθρωπινά συναισθήματα και που μιλά κατευθείαν στις ανθρώπινες καρδιές, τι θα απαντούσατε; Μα φυσικά η γλώσσα της αλήθειας. Είναι τόσο απλή αλλά ταυτόχρονα τόσο δύσκολη.
Αν το πάρουμε στις σχέσεις, πόσοι από εμάς μιλούν ξεκάθαρα, έξω από τα δόντια, χωρίς μάσκες ή προσωπεία; Ελάχιστοι. Οι περισσότεροι, ειδικά στην αρχή της σχέσης, παίζουν ρόλους. Ρόλους όμως που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Όλοι στην αρχή είναι τέλειοι (άντρες και γυναίκες). Υπάρχει κανένας λόγος; Γιατί να πρέπει να δείξουμε κάτι που δεν έχει σχέση με μας; Απλά για να εντυπωσιάσουμε; Μα και αυτό να γίνει, δεν θα διαρκέσει πολύ.
Οι άνθρωποι πάντα αποκαλύπτονται. Άλλοι θέλουν λιγότερο χρόνο και άλλοι περισσότερο. Στην πρώτη δυσκολία όλοι δείχνουν το χαρακτήρα τους. Και τότε; Τι γίνεται τότε; Όταν έχεις δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες και τελικά αποδεικνύεσαι κατώτερος/η των περιστάσεων ουσιαστικά δεν έχεις πετύχει τίποτε. Απλά πέφτεις από το βάθρο που σε έχουν τοποθετήσει και πέφτεις με θόρυβο. Πάντα πέφτουν οι μάσκες. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο. Άρα τι νόημα έχει να παριστάνεις κάποιον/α που δεν είσαι;
Φανταστείτε όμως και την έκπληξη της άλλης πλευράς όταν πέφτουν οι μάσκες. Πρέπει να απομυθοποιήσει αυτό που μέχρι πριν λίγο καιρό θεωρούσε ιδανικό και ταυτόχρονα να αναλογιστεί και το δικό της μερίδιο ευθύνης,που δεν κατάλαβε νωρίτερα και έχασε καιρό. Πολλές φορές οι άνθρωποι εθελοτυφλούμε και πιστεύουμε αυτός/η που έχουμε απέναντί μας μπορεί να αλλάξει. Λάθος.
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις, στις σχέσεις σου, είναι να είσαι αληθινός. Να λες από την αρχή ποιος είσαι και τι ζητάς. Ποια τα όρια σου και ποιες οι κόκκινες γραμμές σου. Έτσι δίνεις και στον άλλο την ευκαιρία να επιλέξει αν θέλει να είναι μαζί σου ή όχι. Είναι κρίμα να παίζεις ρόλους μόνο και μόνο γιατί φοβάσαι να πεις την αλήθεια σου.
Η αλήθεια μπορεί να είναι δύσκολη κάποιες φορές αλλά είναι επιβεβλημένη. Σε διαφορετική περίπτωση η σχέση δεν έχει βάση και αυτό θα φανεί στην πρώτη δυσκολία. Θα γίνει σαν “τα παλάτια που χτίζεις στον άμμο και που ένας βοριάς τα κάνει συντρίμμια”, όπως λέει και το γνωστό τραγούδι .
Να μιλάτε ξεκάθαρα λοιπόν και να κοιτάτε τον άλλο/η στα μάτια. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Έτσι χτίζονται οι πραγματικές σχέσεις, με αλήθεια και καθαρές κουβέντες. Όλα τα άλλα είναι «να είχαμε να λέγαμε» και «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε!
