Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη
Θυμήθηκα την ημέρα εκείνη, όταν σε πρωτοείδα.
Αχ, είπα μέσα μου, τι όμορφος που είναι;
Εκεί σταμάτησε η σκέψη μου, μα κάπως έτσι μπήκες στη ζωή μου.
Και λίγο αργότερα πιαστήκαμε από το χέρι και δε μου τ‘ άφησες λεπτό. Έτσι κάπως συνεχίζουμε στο πλάι να περπατάμε, στο πλάι να αγκαλιαζόμαστε, στο πλάι να ξαπλώνουμε, στο πλάι ο ένας στον άλλο παρουσία και στήριξη να δηλώνουμε.
Αμέτρητες στιγμές, γεμάτες έρωτα και ζωή! Δυο λέξεις γυρνούν στο μυαλό μου, για το δικό μας το μαζί! Εκτίμηση και ευγνωμοσύνη.
Έτσι είναι το αμοιβαίο, θα μου πεις. Νιώθουν πάθος και οι δύο, σέβονται και θαυμάζουν και οι δύο, προσφέρουν και οι δύο. Ευχαριστούνται την κάθε στιγμή τους σα θείο δώρο. Συγχωρούν και προσπαθούν γιατί πιστεύουν εις έναν κοινό θεό, πιστεύουν στον άνθρωπο που επέλεξαν.
Οι ματιές λάμπουν , τα σώματα ενώνονται, οι απόψεις ταιριάζουν. Τα κοινά βιώματα ενώνουν, η γλυκά του φιλιού γλυκαίνει τις μορφές τους. Άλλη μια λέξη προστίθεται στο μαζί μας. Ηρεμία.
Γαλήνεψε το μέσα μας, με το μαζί μας, ψυχή μου.
Η ασφάλεια του αμοιβαίου ήρθε και ακούμπησε στους ώμους μας, πότε του ενός και πότε του άλλου!
Μόνο τα κορμιά αναστατώνονται και ύστερα από τα ξεσπάσματά τους έρχονται και ηρεμούν και αυτά.
Για σένα που άλλαξες τον κόσμο μου, για σένα που άλλαξες έμενα. Που με έκανες να νιώθω απλά ο εαυτός μου. Έτσι είναι το αμοιβαίο. Ερωτεύεσαι και αγαπάς τον άλλον , ερωτεύεσαι και αγαπάς και σένα.
Σε ευχαριστώ!
Αχ, είπα μέσα μου, τι όμορφος που είναι;
Εκεί σταμάτησε η σκέψη μου, μα κάπως έτσι μπήκες στη ζωή μου.
Και λίγο αργότερα πιαστήκαμε από το χέρι και δε μου τ‘ άφησες λεπτό. Έτσι κάπως συνεχίζουμε στο πλάι να περπατάμε, στο πλάι να αγκαλιαζόμαστε, στο πλάι να ξαπλώνουμε, στο πλάι ο ένας στον άλλο παρουσία και στήριξη να δηλώνουμε.
Αμέτρητες στιγμές, γεμάτες έρωτα και ζωή! Δυο λέξεις γυρνούν στο μυαλό μου, για το δικό μας το μαζί! Εκτίμηση και ευγνωμοσύνη.
Έτσι είναι το αμοιβαίο, θα μου πεις. Νιώθουν πάθος και οι δύο, σέβονται και θαυμάζουν και οι δύο, προσφέρουν και οι δύο. Ευχαριστούνται την κάθε στιγμή τους σα θείο δώρο. Συγχωρούν και προσπαθούν γιατί πιστεύουν εις έναν κοινό θεό, πιστεύουν στον άνθρωπο που επέλεξαν.
Οι ματιές λάμπουν , τα σώματα ενώνονται, οι απόψεις ταιριάζουν. Τα κοινά βιώματα ενώνουν, η γλυκά του φιλιού γλυκαίνει τις μορφές τους. Άλλη μια λέξη προστίθεται στο μαζί μας. Ηρεμία.
Γαλήνεψε το μέσα μας, με το μαζί μας, ψυχή μου.
Η ασφάλεια του αμοιβαίου ήρθε και ακούμπησε στους ώμους μας, πότε του ενός και πότε του άλλου!
Μόνο τα κορμιά αναστατώνονται και ύστερα από τα ξεσπάσματά τους έρχονται και ηρεμούν και αυτά.
Για σένα που άλλαξες τον κόσμο μου, για σένα που άλλαξες έμενα. Που με έκανες να νιώθω απλά ο εαυτός μου. Έτσι είναι το αμοιβαίο. Ερωτεύεσαι και αγαπάς τον άλλον , ερωτεύεσαι και αγαπάς και σένα.
Σε ευχαριστώ!
