Γράφει η Σοφία Δημητριάδου
Πάντα ήσουν μ’ ένα χαμόγελο, τόσο φωτεινό , τόσο γλυκό και αληθινό.
Μάτια λαμπερά, γεμάτα ζωή και μια εκθαμβωτική καρδιά.
Έδινες στους ανθρώπους της ζωής σου την ακτινοβολούσα και θετική αύρα σου.
Έρεε από μέσα σου ασύστολα.
Ζούσες όσο πιο έντονα μπορούσες την ζωή (μου άρεσέ αυτό)
Υπέφερες και υπέμεινες τόσα πολλά.
Ακόμα και αυτήν την στιγμή που γράφω σε νοιώθω δίπλα μου, φύλακας άγγελος όπως ήσουν πάντα.
Τα χέρια μου τρέμουν στην σκέψη μιας ακόμα αγκαλιάς σου.
Ενώ τα μάτια μου θολώνουν από τα δάκρυα της συνειδητοποίησης ότι δεν θα σε ξανά δω.
Σ’ ευχαριστώ.
Σ’ ευχαριστώ που ήσουν και πάντα θα είσαι, είμαι σίγουρη, ο φύλακας άγγελός μου.
Αφιερωμένο σε μια αθάνατη και γεμάτη ενέργεια ψυχή.
