Γράφει η Αστέρω
Δε θα σου πω ψέματα. Δεν είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που είναι εύκολο να αγαπήσεις. Δεν είμαι η ήσυχη, απλή, αψεγάδιαστη εκδοχή της αγάπης που βλέπεις σε ταινίες. Είμαι ένα μείγμα φωτός και σκιάς, μια ψυχή που θέλει πολλά, νιώθει πολλά, ζητάει πολλά.
Μερικές φορές μιλάω πολύ. Άλλες, κλείνομαι στον εαυτό μου και μοιάζω απόμακρη. Μπορεί να θέλω να σε δω όλη μέρα και το βράδυ να χρειάζομαι να μείνω μόνη. Έχω πληγές που δε φαίνονται, αλλά επηρεάζουν το πώς αγαπάω. Έχω φόβους που δε θα σου παραδεχτώ από την αρχή.
Κι όμως, αν μείνεις… αν καταφέρεις να αντέξεις τις απότομες στροφές μου, θα δεις κάτι που δε βρίσκεις εύκολα.
Γιατί όταν αγαπάω, αγαπάω δυνατά. Χωρίς όρια, χωρίς κρατήματα, χωρίς να κρατάω κομμάτι του εαυτού μου ασφαλισμένο για την «κακή στιγμή». Σου δίνω όλα όσα είμαι, κι ας μην είναι πάντα βολικά ή εύκολα.
Δε θα σου πω «σ’ αγαπώ» απλώς για να το ακούσεις. Θα το νιώθεις σε κάθε πράξη. Στον τρόπο που θα σε υπερασπιστώ, ακόμα κι όταν δεν είσαι μπροστά. Στον τρόπο που θα σε κοιτάω όταν δεν ξέρεις ότι σε κοιτάω. Στο ότι θα θυμάμαι μικρές λεπτομέρειες για σένα. Από το πώς σωπαίνεις όταν είσαι αγχωμένος, πώς τραβάς τα φωνήεντα όταν χαίρεσαι, ποιο τραγούδι σου αλλάζει διάθεση.
Η αγάπη μου δεν είναι ήσυχη. Είναι δυνατή, εκρηκτική, κάποιες φορές υπερβολική. Θα σε πάρω αγκαλιά στη μέση του δρόμου γιατί έτσι νιώθω. Θα σε φιλήσω χωρίς να νοιαστώ ποιος κοιτάει. Θα γελάω δυνατά μαζί σου. Θα κλάψω μπροστά σου. Δε θα προσποιηθώ ποτέ ότι δεν πονάω ή ότι δε φοβάμαι.
Κι αυτή η ένταση, το ξέρω, δεν είναι για όλους. Μερικοί τρομάζουν. Μερικοί κουράζονται. Μερικοί θέλουν μια πιο «ήρεμη» αγάπη, χωρίς τα κύματα που φέρνω. Αλλά εσύ… εσύ αν μείνεις, θα δεις πως αυτά τα κύματα δεν είναι για να σε πνίξουν, αλλά για να σε τυλίξουν. Να σε πάνε πιο βαθιά, εκεί που η αγάπη δεν είναι επιφανειακή αλλά πραγματική.
Θα υπάρχουν μέρες που θα σε κάνω να γελάς μέχρι να πονέσει η κοιλιά σου. Κι άλλες που θα με κάνεις να κλαίω από συγκίνηση μόνο και μόνο επειδή κατάλαβες κάτι που δε σου είπα ποτέ. Θα υπάρχουν καβγάδες, γιατί δε φοβάμαι να πω την αλήθεια μου. Αλλά θα υπάρχουν και συμφιλιώσεις που θα κάνουν τον κόσμο να φαίνεται καινούριος.
Δεν υπόσχομαι εύκολη αγάπη. Υπόσχομαι αληθινή αγάπη.
Υπόσχομαι να σε βάλω μέσα σε κάθε μου απόφαση, να σε στηρίξω στα πιο δύσκολα, να σταθώ μπροστά σου όταν χρειάζεται να σε προστατεύσω και δίπλα σου όταν χρειάζεται να περπατήσουμε μαζί.
Αντέχω να αγαπάω έτσι γιατί ξέρω τι σημαίνει να αγαπάς μισά. Ξέρω τι κενό αφήνει το «λίγο». Κι εγώ δε δίνω λίγο.
Αν επιλέξεις να με αγαπήσεις, θα πάρεις όλο το πακέτο. Την ένταση, την τρυφερότητα, την αφοσίωση, το πάθος, την ειλικρίνεια.
Και ναι, ίσως να είναι δύσκολο μερικές φορές.
Αλλά θα είναι αληθινό.
Κι αν υπάρχει κάτι που αξίζει να παλεύει κανείς για αυτό, είναι μια αγάπη που δε φοβάται να είναι δυνατή.
