Γράφει η Γεώρα
Θα κρυφτείς σε μια αγκαλιά δανεική και θα προσπαθήσεις να κουμπώσεις μαζί της. Μα κάτι όλο θα σου λείπει. Θα αγκαλιάζεις το άλλο σώμα και θα αισθάνεσαι κενός. Η αγκαλιά δεν θα κουμπώνει. Το σώμα σου δεν θα λυτρώνεται. Θα περισσεύεις. Κοινώς θα υποφέρεις!
Αντί να ζεσταίνεσαι, θα παγώνεις.
Αντί να γεμίζεις, θα αδειάζεις.
Αντί να ξεκουράζεσαι, θα νιώθεις πιο κουρασμένος από ποτέ.
Νομίζεις πως λησμονείς τα μάτια της. Νομίζεις πως ξεχνάς το άρωμά της. Το ρίγος που ένιωθες όταν την άγγιζες. Νομίζεις πως μπορείς να σε ξεγελάσεις. Νομίζεις πως δεν θα τη ζητάς. Πως θα καταφέρεις να κοιμηθείς χωρίς να φέρεις τη θύμησή της στο μυαλό σου. Νομίζεις πως ξεχνάς το γέλιο της. Το ηχόχρωμα της φωνής της. Νομίζεις!
Παζαρεύεσαι φθηνά. Προσπαθείς να αγαπήσεις κάτι που δεν σου ταιριάζει και το ξέρεις. Προσπαθείς να αγγίξεις άλλη, μα η εικόνα της δεν φεύγει. Τα χείλη σου λαχταρούν τα δικά της. Τη ζητάς! Ώσπου ξεσπάς. Αναζητάς την καληνύχτα της, την αγκαλιά της, το χαμόγελό της, την καλημέρα της, την αγάπη της. Δεν κουμπώνεις σε άλλη αγκαλιά, εκτός από τη δική της. Σε σακάτεψαν οι άλλες.
Τίποτα δεν τελείωσε! Πήγαινε και διεκδίκησέ την. Δε λησμονιέται τίποτα, όταν το συναίσθημα φωνάζει «και άλλο!» Πήγαινε και βρες την! Μπορείς! Δεν σε έχει λησμονήσει ούτε εκείνη!
