Γράφει η Ματίνα Νικάκη
Το “σ’ αγαπάω”!
Πολυσυζητημένη και ζητούμενη φράση. Ποιος δεν θέλει να την ακούσει.
Ποιος δεν θέλει να τη νιώσει.
Και ποιος δεν θέλει να αγαπηθεί πραγματικά;
Είναι όμως μία φράση; Ή κρύβει άλλο σημείο στίξης στο τέλος της. Μήπως πίσω από την τελεία είναι καλά κρυμμένο ένα ερωτηματικό;
Ψάξε ειλικρινά την ψυχή σου και δες. Πόσο πολύ λαχταράς, όταν αγαπάς αληθινά και ξεστομίζεις το “σ’ αγαπάω”, πόσο πολύ τελικά θες να σου το επιστρέψουν πίσω μ’ ένα χαμόγελο κι ένα χάδι;
Με μία ειλικρίνεια αφοπλιστική, χωρίς να σου αφήνουν καμία αμφιβολία. Όμοιο ακριβώς με το δικό σου. Πόσο ανάγκη έχει ο πληγωμένος σου εαυτός να αγαπηθείς όσο αγαπάει. Να μη σε εξαπατούν, να μην έχουν έρθει για να προσθέσουν άλλη μία πληγή στο κορμί σου;
Δεν είναι κατάφαση το “σ’ αγαπάω”.
Είναι η πιο ύπουλη ερώτηση.
Αυτή που θα δεις στον άλλο την αλήθεια του για σένα.
Είναι η ερώτηση αυτή που κουβαλάει τον πόνο όλης σου της ζωής.
Το ζητούμενο σου.
Να αγαπήσεις και να αγαπηθείς.
Να μην έχεις να κάνεις με ανθρώπους που ξοδεύουν “σ’ αγαπάω” και τα έχουν ξεφτιλίσει για μερικά ευρώ ή κάποια κακόγουστα κρεβάτια.
Είναι σπάνιο να βρεις ανθρώπους που τα έχουν κρατήσει και τα γεννά πρώτα η ψυχή τους, ύστερα τα χείλη τους, τα μάτια τους και καταλήγουν στις ανοιχτές αγκαλιές τους.
Εκεί ακριβώς που είναι η θέση σου, μέσα στη ζεστασιά ενός αληθινού “σ’ αγαπάω”.
Είναι ύπουλη ερώτηση το “σ’ αγαπάω” σου λέω!
Πώς θα ένιωθες αν δεν σου απαντήσουν καν; Δώσε μεγάλη προσοχή στο τι ακολουθεί αφού το ξεστομίσεις. “Κι εγώ σ’ αγαπάω”, αυτή μόνο είναι η σωστή απάντηση. Δώσε μεγάλη προσοχή ακόμη και αν στο πουν, αλλά δεν μπορείς να το επιστρέψεις τότε φύγε!
“Σ’ αγαπάω!
Κι εγώ σ’ αγαπάω!”
Η τέλεια σύνθεση!
Μία ερώτηση, με μία απάντηση, τίποτε άλλο!
