Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Δεν μου ανήκεις, μα ούτε κι εγώ σε εσένα ανήκω.
Δεν είμαι σκλάβος, είμαι ελεύθερη ψυχή και κολασμένη, κι εσύ όμως τέτοια ψυχή είσαι.
Δεν είμαστε κτήματα, χωράφια ή οικόπεδα, για να έχουμε τίτλους ιδιοκτησίας.
Κανένας από τους δυο μας δεν έψαχνε, ντε και καλά, να ανήκει κάπου.
Να αγαπηθούμε και να αγαπήσουμε θέλαμε κορίτσι μου, δίχως συμβόλαια, ρήτρες κι επιπτώσεις.
Θέλαμε να νιώσουμε ζωντανοί.
Να νιώσουμε πως υπάρχει κάποιος που μας βλέπει, όχι που μας κλειδώνει.
Που μας αγγίζει, όχι που μας δένει.
Που μας κρατάει, όχι που μας φυλακίζει.
Γιατί η αγάπη δεν είναι κλουβί μάτια μου.
Δεν είναι αλυσίδα η αγάπη.
Δεν είναι συμβόλαιο αποκλειστικότητας με υπογραφές και όρους.
Η αγάπη είναι ουρανός!
Είναι άπλωμα.
Είναι να πετάς, και να ξέρεις πως κάποιος πετάει μαζί σου, όχι πίσω σου ή μπροστά σου με λουρί.
Εσύ δεν είσαι δική μου, κι εγώ δεν είμαι δικός σου.
Είμαστε δυο ψυχές που διάλεξαν να βρεθούν, όχι να υποταχθούν.
Που διάλεξαν να μοιραστούν, όχι να χωριστούν σε κομμάτια και να γίνουν ιδιοκτησία.
Αυτό είναι που με κάνει να σε γουστάρω ακόμα περισσότερο!
Το ότι δεν σε έχω σαν κτήμα, με κάνει να σε εκτιμώ σαν θησαυρό πολύτιμο.
Το ότι δεν σε κρατάω με τη βία, με κάνει να σε κρατάω με την ψυχή μου.
Το ότι μπορείς να φύγεις όποτε θες, με κάνει να χαίρομαι που κάθε μέρα διαλέγεις να μείνεις.
Γιατί έτσι είναι η πραγματική αγάπη.
Δεν είναι δέσιμο, είναι ελευθερία.
Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, κάθε ανάσα, να διαλέγω εσένα.
Όχι γιατί μου ανήκεις.
Αλλά γιατί με γεμίζεις.
Διαλέγω εσένα!
Όχι γιατί δεν μπορώ χωρίς εσένα, αλλά γιατί μαζί σου είμαι πιο πολύ εγώ.
Πιο πολύ ολοκληρωμένος.
Πιο πολύ ζωντανός.
Πιο πολύ ελεύθερος.
Κι αυτό κορίτσι μου είναι που κάνει ό,τι έχουμε τόσο δυνατό.
Όχι οι όρκοι.
Όχι οι υποσχέσεις.
Όχι τα “είσαι δική μου”, και τα “είμαι δικός σου”.
Αλλά το ότι κάθε πρωί ξυπνάω και σε διαλέγω.
Και το ότι κάθε βράδυ κοιμάσαι και με διαλέγεις.
Ελεύθερα.
Χωρίς αλυσίδες.
Χωρίς φυλακές.
Με την ψυχή ανοιχτή.
Γιατί δεν μου ανήκεις.
Μα με γεμίζεις περισσότερο από όσο θα με γέμιζε οποιαδήποτε ιδιοκτησία.
Εσύ δεν είσαι δική μου…
Είσαι με μένα, κι εγώ με εσένα.
Που αυτό είναι χίλιες φορές πιο δυνατό εντέλει!
