Γράφει η Γεώρα
Να μην αφήνεις τίποτα για αύριο!
Να μην κρυφτείς ποτέ πίσω από αυτή τη μικρή αναβολή για να ξεκουραστείς.
Γιατί είναι τόσο έξυπνη, τόσο ύπουλη και τόσο σαγηνευτική που θα σε κρατήσει αιχμάλωτο για πάντα.
Αύριο λες, θα κάνω αυτό, εκείνο το άλλο.
Θα πάρω τηλέφωνο τη φίλη μου να δω τι κάνει.
Θα πάω βόλτα. Θα στείλω αυτό το μήνυμα. Θα ψάξω για εκείνη τη σχολή χορού που ήθελα.
Θα, θα, θα….. γεμίσαμε από θα και υποσχέσεις σε εμάς.
Βολικό το αύριο, γι’αυτό. Σου δίνει αυτό το χρόνο που χρειάζεσαι.
Αυτόν που νομίζεις πως έχεις.
Σου χαρίζει εκείνη την ψευδαίσθηση του άπλετου χρόνου.
Μα δεν ξέρεις πως δεν χαρίζει τίποτα, μονάχα σου παίρνει.
Στιγμές από το τώρα. Στιγμές από το σήμερα, μέχρι και τις στιγμές που μπορούσες να δημιουργήσεις χτες και εκείνες στις έκλεψε, αφού τις παρέδωσες στην αγκαλιά του αύριο!
Το πιο όμορφο ψέμα του ανθρώπου είναι το αύριο!
Ένα ψέμα που δεν μπορείς να βρεις έστω και κάτι αρνητικό.
Μέχρι να περάσει ο χρόνος. Ύστερα όλα τα αρνητικά θα μαζευτούν παρέα. Και τότε πλέον θα είναι αργά.
Το αύριο, εκείνη η αναβολή, εκείνη η παύση, το σπάσιμο των φτερών του ρίσκου, δημιουργήθηκε από το φόβο! Το φόβο της αποτυχίας. Το φόβο της αβεβαιότητας.
Ποιο αύριο μάτια μου; Το αύριο ήρθε, είναι το σήμερα που ζεις και το σιγοψυθύριζες χτες.
Ποιο αύριο; Σε έναν φαύλο κύκλο αφήνεις τη ζωή σου.
Σε μια αναμονή σκληρή!
Ρίσκαρε και ζήσε! Σήμερα μ’ακούς;
Σήμερα! Δεν υπάρχει πιο όμορφη στιγμή από το τώρα του σήμερα!
Σταμάτα να προωθείς την κλήση του σήμερα για αύριο…
