Γράφει η Μαρίνα Κρητικού
Κριτική, επικριτικά σχόλια και κακόβουλες προτάσεις ακούς συνήθως από τους περισσότερους ανθρώπους γύρω σου. Χρόνια τώρα γαλουχηθήκαμε με το να μην ακούμε καλή κουβέντα από τους γονείς μας, για να μην “πάρουν τα μυαλά μας αέρα”. Πόσο πολύ όμως μας έχουν επηρεάσει όλα αυτά και πόσο τα μεταφέρουμε στα δικά μας παιδιά και γενικά στους ανθρώπους γύρω μας;
Η κριτική είναι γύρω μας, σε πολλές από τις σχέσεις μας και εκφράζεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους άμεσα ή έμμεσα. Ίσως κάποιες φορές να συνειδητοποιούμε ότι φοβόμαστε να πούμε σε έναν φίλο μας τη γνώμη μας ή να διαφωνήσουμε με κάτι που εκείνος λέει, καθώς ξέρουμε ότι θα υποστούμε κάποιο είτε επικριτικό βλέμμα, είτε μορφασμό, είτε μέσω της στάσης σώματος θα μας επικοινωνήσει την αποδοκιμασία του, είτε θα μας πει ευθέως μια ξεκάθαρη κριτική.
Είναι όμως η κριτική αυτή καθεαυτή που μας δυσκολεύει ή ο τρόπος που την κάνουν οι άνθρωποι γύρω μας; Αρχικά, ας σταθούμε στο αν ζητάμε την γνώμη του ανθρώπου που έχουμε δίπλα μας ή όχι. Συνήθως οι άλλοι μας λένε από μόνοι τους τη γνώμη τους χωρίς να την έχουμε ζητήσει εμείς και δεν σταματούν μόνο εκεί, αλλά επικρίνουν με άσχημα πολλές φορές λόγια την αντίδραση μας σε δεδομένες καταστάσεις. Αυτά όμως γίνονται από τους άλλους και δεν μπορούμε να “επέμβουμε” και να τους οριοθετήσουμε πώς θα φέρονται. Μπορούμε όμως εμείς να βάλουμε όρια στον εαυτό μας. Αν εμείς είμαστε καλά με τον εαυτό μας, θα μπορούμε να φιλτράρουμε την κριτική που δεχόμαστε και να δούμε τι από αυτά που ακούμε ισχύουν και όντως θα πρέπει να τα δουλέψουμε και τι αποτελούν καθρέφτισμα του ατόμου που έχουμε απέναντι μας και συνεπώς αντανακλούν δικά του κομμάτια.
Πόσο όμως πιο ωραίο, αποτελεσματικό και ωφέλιμο θα ήταν αν αντί για κριτική, να εμψυχώναμε τους ανθρώπους γύρω μας; Μεγαλώσαμε με το να πιστεύουμε ότι αν αγαπάμε τον άλλον και θέλουμε το “καλό” του, θα πρέπει να του ασκούμε κριτική και να του δίνουμε συμβουλές. Πώς όμως αυτό βοηθάει τους ανθρώπους να ανακαλύψουν τη δική τους αλήθεια και την καλύτερη δυνατή λύση που θα ήθελαν να δώσουν στα θέματα που τους απασχολούν; Συνεπώς η ενθάρρυνση, το μοίρασμα και η σύνδεση με τους δικούς μας ανθρώπους θα τους βοηθούσε να πάνε παρακάτω τη ζωή τους. Ποτέ δεν είναι αργά για να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό και να σπάσουμε τους φαύλους κύκλους. Ας σταματήσουμε να μεγαλώνουμε ενοχικούς ανθρώπους που θα έχουν μόνιμα εσωτερικευμένο έναν αυστηρό κριτή.
