Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου
Σε εσένα μιλάω κορίτσι μου, που με κοιτάς με άδειο βλέμμα. Έλα, κάθισε δίπλα μου και πιες από το κρασί μου. Σήμερα, θα πούμε αλήθειες.
Μην απορείς μαζί μου και μην οργίζεσαι. Δεν είμαι εδώ για να σε κρίνω, αλλά να, είναι φορές που προσπαθώ να σε καταλάβω, κι άλλες που θυμώνω απίστευτα μαζί σου!
Απόψε όμως, εσύ κι εγώ θέλω να γίνουμε ένα κι εγώ σου υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να σε νιώσω. Μα θέλω κι εσύ να μου υποσχεθείς σήμερα, πως θα με ακούσεις. Θέλω ξέρεις, μόνο να σε ρωτήσω κάτι. “Είσαι περήφανη γυναίκα;”
Γνωρίζεις άραγε ότι από τη φύση σου είσαι προικισμένη; Ο Θεός κορίτσι μου φρόντισε γι’αυτό. Σε έπλασε όμορφη ώστε να προσελκύεις τους άντρες!Σε έπλασε δυνατή, ώστε να αντέχεις στα δύσκολα! Σε έκανε έξυπνη, ώστε να ξεχωρίζεις την αγάπη απ’το μίσος, την αλήθεια απ’το ψέμα, τη χαρά από τον πόνο, την καλοσύνη απ’την κακία! Σε έπλασε δυναμική ώστε να πετυχαίνεις στη δουλειά σου!
Σου έδωσε υπομονή για να τη χρησιμοποιείς όταν και όπου πρέπει! Σε προίκισε με σοφία ώστε να αναλύεις τα πάντα! Σου έδωσε πονηριά ώστε να πετυχαίνεις τους στόχους σου! Σε γέμισε με συναισθήματα για να τα δίνεις απλόχερα! Σε έκανε ευαίσθητη ώστε να κλαις όταν λυγίζεις! Σε φόρτωσε με πολλά βάρη γιατί ξέρει ότι μπορείς να τα σηκώσεις! Μα το κυριότερο,το πιο σημαντικό απ’όλα, σε ευλόγησε με τη μητρότητα! Και ξέρεις πόσο σημαντικό είναι να γεννάς την ίδια τη ζωή…
Αφού λοιπόν είσαι γυναίκα γιατί δεν αισθάνεσαι υπερήφανη; Γιατί ενώ χαμογελάς τα μάτια σου είναι θλιμμένα; Προσπαθώ μωρέ να σε καταλάβω αλλά στ’ αλήθεια δεν μπορώ. Γιατί αναλώνεσαι με ψεύτικους ανθρώπους; Γιατί ευτελιζεις την αξιοπρέπεια σου; Γιατί χαραμιζεσαι με άντρες της μιας βραδιάς; Γιατί βρε κορίτσι μου κοιμάσαι σε λερωμένα σεντόνια ενώ ξέρεις ότι κι εσύ θα βρωμίσεις; Γιατί μωρέ μπέρδεψες το φτηνό σεξ με τον έρωτα;
Ξεπουλάς την τιμιότητά σου σε άτιμους ανθρώπους και επιτρέπεις σε άψυχους άντρες να λεηλατούν το κορμί σου! Ντύνεσαι φτηνά αλλά θυμώνεις όταν σε αποκαλούν έτσι! Μα κι εμένα έτσι μου μοιάζεις…
Οχι γαμώτο δεν θέλω να σε στήσω στον τοίχο ούτε να σε πυροβολήσω. Να σε προστατέψω θέλω μόνο. Να σε δικαιολογήσω προσπαθώ. Αλλά μη μου λες εμένα ότι πόνεσες κι έγινες έτσι! Μη μου λες ότι κάποιος σε πρόδωσε. Μη μου λες ότι ο δρόμος σου δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα γιατί δεν σε πιστεύω! Κάι ξέρεις γιατι; Γιατί χιλιάδες γυναίκες βρίσκονται στη θέση σου και παλεύουν καθημερινά με τους δαίμονές τους.
Χιλιάδες γυναίκες έκλαψαν, προδοθηκαν,
Είμαι κι εγώ γυναίκα γαμώτο και στο είπα απ’την αρχή, δεν θέλω να σε κρινω. Και δεν με νοιάζει γι’αυτούς που σε αποκαλούν φτηνή. Για σένα με νοιάζει, που ξέρω πως δεν είσαι.
Γι’αυτό σου λεω κορίτσι μου, έλα να πιούμε και να πούμε μόνο αλήθειες! Κι αν η αλήθεια σου είναι ότι είσαι ευτυχισμένη, εγώ θα ανοίξω και δεύτερο μπουκάλι και θα πιούμε στην υγειά σου!
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στη μεθυστική ζάλη του κρασιού και στην ευτυχία σου, θα μετρήσουμε και πόσοι από τους άντρες που ξοδεύτηκες, είναι τώρα δίπλα σου.
