Γράφει η Ελένη Σάββα
Μη μου λες να συμβιβαστώ! Δεν θα συμβεί! Αλήθεια, δεν θα συμβεί ποτέ. Πες το πείσμα, πες το πάθος, πες το όπως θες. Οι συμβιβασμοί δεν είναι για μένα!
Θέλω ένα καλύτερο κόσμο! Θέλω ένα καλύτερο αύριο, όπου ο πλανήτης δεν θα καταστρέφεται λίγο-λίγο κάθε μέρα. Θέλω να ξυπνάω και να μην ακούω μόνο για προβλήματα.
Θέλω ένα αύριο πιο ανθρώπινο. Ένα αύριο που θα έχει πιο λίγα δυστυχήματα. Πιο λίγες ύπουλες σκέψεις…
Θέλω ένα αύριο ανοιξιάτικο! Οι άνθρωποι να μη βάζουν το κακό στο μυαλό τους! Να χαίρονται επειδή ξύπνησαν, να χαμογελούν γιατί έχουν γύρω τους άτομα που αγαπάνε.
Μη βιαστείς να πεις ότι είναι τρελά αυτά που λέω! Είναι απλώς η αλήθεια μου. Είναι το πώς ακριβώς έχω στο νου μου την ειρήνη. Σαν μια αιώνια άνοιξη, με λουλούδια και χρώματα παντού! Με χαμόγελα και έρωτα, με ανθισμένα δέντρα. Με ανθρώπους που δεν ζητούν πολλά,μονάχα χαίρονται με κάθε τι όμορφο κι απλό.
Το ξέρω πως η ζωή απέχει πολύ από αυτό. Δεν ζω σε κάποιο σύννεφο. Αλλά πόσο ωραία θα ήταν η άνοιξη. Και δεν με νοιάζει που οι άνθρωποι σκληραίνουν. Εγώ μένω πάντα με την άνοιξη στην καρδιά. Βάζω το λιθαράκι μου για μια ειρήνη.
Άσε τη κακία στην άκρη. Μόλις το κάνεις θα καταλάβεις ότι σε τίποτα δεν βοηθάει. Απλά σε κρατάει μακριά από χαμόγελα και αγκαλιές…
Άσε τους εγωισμούς και ζήσε! Ζήσε. Τί πιο απλό απ’ αυτό; Άνοιξε την καρδιά σου και άσε την να ανθίσει. Θα ξαφνιαστείς, θα το λατρέψεις.
